Γιατί είναι το μισό του 8 που είναι το αγαπημένο μου νούμερο!
Γιατί θα μπορούσα να πω και "ταμ τιρι τυρόπιτες, ταμ τιρι, ζεστές"
αλλά δε θα μιλήσω για τυρόπιτα , κι ούτε ζεστή είναι τώρα που μιλάμε!
Που λέτε εγώ, δεν ήτανε ν' ασχοληθώ με τα μαγειρέματα σε τούτες τις γραμμές , αλλά με τα φουρνίσματα και με τα γλυκίσματα.
Μ' έπιασε όμως μία λιγουρίασις μ' αυτήν την πίτα , ένας έρωτας με την πρώτη ματιά και αποφάσισα να σάς τον μοιραστώ.
Τη Ρένα της Φτελιάς την ήξερα απ' την Αθήνα, την άκουγα, αλλά στο μαγαζί της δεν μπήκα ποτέ.
Χτες όμως, την ώρα που ο Αρούλης ο γατούλης χάζευε έξω απ' το παράθυρο, εγώ χάζευα το βιβλίο "Ρένα της Φτελιάς/ Πίτες και τάρτες" . Και εικόνα στην εικόνα το'φτασα στο τέλος, παρόλο που κατάλαβα πως τη συνταγή της αρχής θα δοκίμαζα την επαύριο: τη ζαμπονόπιτα.
Μ' άρεσαν όλες οι πίτες, φωτογραφημένες σε παλιά βαριά σκεύη, πάνω σε παλιά ξύλινα τραπέζια.
Μού κάναν κάτι κλασσικό, κάτι μαμαδίσιο αλλά σε προχωρημένη έκδοση.
Δε θα πω τίποτε άλλο.
Ο λόγος στη Ρένα της Φτελιάς και η μπουκιά σε μένα που ακολούθησα τα λόγια της και δεν έχασα.
Ζαμπονόπιτα
10 φέτες ζαμπόν από πλάτη ψιλοκομμένο
200 γρ. κασέρι τριμμένο
100 γρ. πιπεράτο κεφαλοτύρι τριμμένο
100 γρ. γκούντα τριμμένο
1 πιπεριά πράσινη κομμένη σε ροδέλλες
1 πιπεριά κόκκινη κομμένη σε ροδέλλες
1 πιπεριά κίτρινη κομμένη σε ροδέλλες
8 ντομάτες κομμένες σε ροδελλες
Λίγο μαϊντανό ψιλοκομμένο
Λίγο σουσάμι
Λίγη πάπρικα
Λίγο αλάτι για τις ντομάτες
2 φύλλα για την πίτα
Για 2 φύλλα πίτας
500 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
1 αυγό
200 γρ. (1 κεσεδάκι) γιαούρτι
1 φλυτζάνι λάδι
Λίγο αλάτι
100 γρ.πικάντικο τυρί (κατά προτίμηση πεκορίνο) τριμμένο
Ζυμώνουμε πολύ καλά όλα τα υλικά και ανοίγουμε δύο φύλλα .
Ανάβουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.
Αλείφουμε ένα ταψί με πολύ λίγο λάδι.
Σ' ένα μπωλ ανακατεύουμε όλα τα τυριά.
Ανοίγουμε ένα λεπτό φύλλο και το στρώνουμε στο ταψί.
Από πάνω βάζουμε μια στρώση τυριά,
το ζαμπόν ,
τις πιπεριές,(εγώ δεν είχα κίτρινη και δεν έβαλα)
άλλη μια στρώση τυριά,
και τις ντομάτες (έβαλα πέντε και ήτανε αρκετές) με αλάτι και μαϊντανό.
Σκεπάζουμε με άλλο ένα φύλλο που αλείφουμε με λίγο λάδι.
Tη χάραξα σε κομμάτια, παρόλο που η φωτογραφία στο βιβλίο έδειχνε την πίτα αχάρακτη κι ολόκληρη.
Μακάρι κι εσείς!