Όσο και να τεντώνω τα πόδια μου, παραπάνω δε γίνομαι.
Και με τα τακούνια δεν είμαι εγώ.
Εγώ, μόνη μου, από δάχτυλα ποδιού σε κεφαλή είμαι 1.68, that's it.
Μπορώ να το παίξω δίμετρη;
Μπορώ να με φανταστώ σε καριέρα μπασκετμπολλίστα;
Μπορώ να μπω σε extra large φουστάνι;
ΟΧΙ!
Οι προδιαγραφές μου είναι 1.68 και μ' αυτές κινούμαι, αυτές ακολουθώ και αυτές με καθορίζουν.
Αν κάτσω στο σινεμά πίσω από ένα δίμετρο δε θα δω την ταινία, πάει και τελείωσε.
Κι αν πάω να φιλήσω μια δίμετρη θα σηκωθώ στις μύτες των ποδιών μου, κι αααν τη φτάσω .Υπάρχει λοιπόν κανένας λόγος να το παίζω κάτι άλλο απ' αυτό που είμαι;
Δεν είναι ωραία να τεντώνω τα ποδαράκια μου μέχρι εκεί που φτάνει η κουβερτούλα μου;
Αφού αν τα βγάλω παραέξω, θα ξυλιάσουν τα δαχτυλάκια μου κι εγώ με το κρύο, τά' παμε, δεν είμαι φίλος.
Δεν έχουμε στην τύχη αυτή τη φτιαξιά, αυτή την κατασκευή, αυτή τη φωνή, αυτά τα τα μάτια, αυτά τα ταλέντα, αυτές τις δυνατότητες, αυτές τις αγάπες κι αυτές τις απέχθειες.
Με όλα αυτά πορευόμαστε και όλα αυτά μάς "δείχνουν" τις επιλογές που είναι να κάνουμε στη ζωή.
Στην αρχή το άκουγα άκρως κολακευμένη, αλλά μετά κατάλαβα πως όντως η φωνή μου έχει μια ωραία χροιά, πως αρέσει, και άρα είναι να το χρησιμοποιήσω αυτό το εργαλείο που δεν μού ήρθε για να μείνει στο ράφι. Και το χρησιμοποίησα. Και στην τάξη και στο θέατρο. Κι όταν μιλάω, είμαι χαρούμενη.
Η φτιάξη μας είναι μοναδική κι είναι για να την αγαπήσουμε και να την αναδείξουμε!
Κι αυτό γίνεται δουλεύοντας ο καθένας τη δικιά του φτιάξη και όχι "κλέβοντας" τού γείτονα.
Γιατί ο "γείτονας" δημιουργεί με τα δικά του εργαλεία.
Ο γλύπτης με τον πηλό κι ο ζωγράφος με το πινέλο.
Δε γίνεται να θέλεις να σκαλίσεις το μάρμαρο κλέβοντας το πινέλο του ζωγράφου, που μπορεί να είναι θαυματουργό στα χέρια του αλλά δεν μπορεί να κάνει εσένα ταλαντούχο γλύπτη αν δεν είσαι.
Είμαστε...μέχρι εκεί που φτάνουν τα χέρια και το ύψος μας.
Και στην περίπτωσή μου, μέχρι το 1.68!
Γλυκό με ξηρούς καρπούς, φρούτα και βρώμη χωρίς ζάχαρη
Σ' αυτό που δείχνω σήμερα, (το άλλο άλλη φορά) έβαλα μία μπανάνα, ένα μήλο, ένα αχλάδι, βρώμη, ξηρούς καρπούς, κολοκυθόσπορο κι όταν βγήκε απ' το φούρνο, έριξα από πάνω λίγο μέλι!
Το λιμπίστηκα κι εγώ που αγαπώ τη ζάχαρη!
Υλικά
2 κρόκους
150γρ. βρώμη (κουάκερ)
100 γρ. χοντροκομμένους ξηρούς καρπούς (αμύγδαλα, φουντούκια, καρύδια)
3 κουταλιές κολοκυθόσπορο
3 φρούτα (έβαλα μπανάνα, μήλο, αχλάδι)
1 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας
1/2 κουταλάκι κανέλα
1 κουταλάκι μπέκιν πάουντερ
4 κουταλιές μέλι
Ε(χ)τέλεση
Ανακατεύουμε σε ένα μπωλ τους ξηρούς καρπούς με τη βρώμη και τον κολοκυθόσπορο.
Πολτοποιούμε στο blender τα φρούτα.
Χτυπάμε τα ασπράδια με τους κρόκους, τη βανίλια και την κανέλα.
Και ύστερα τα ενώνουμε όλα μαζί ριχνοντας και το μπέκιν πάουντερ.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο 200C/400F για 50 λεπτά περίπου.
Όταν το βγάλουμε τού ρίχνουμε από πάνω τέσσερις κουταλιές μέλι.
Κι αν θέλουμε, πασπαλίζουμε και με κανέλα!
Μπορούμε να το φυλάξουμε στο ψυγείο και να κόβουμε και να τρώμε, να κόβουμε και να τρώμε!
Άντε γεια σας τώρα και...
"Be yourself. Everyone else is taken" Oscar Wilde
