Σαρλότ με μασκαρπόνε και φράουλες για ένα Φίλο

Μπορεί στη ζωή μου να μην αξιώθηκα να κάνω οικογένεια ή μεγάλη καριέρα,
αλλά ευλογήθηκα φίλους. Καλούς φίλους.
Είμαι τυχερή; Μπορεί και να' μαι.
Είχα κι έχω πάντα γύρω μου φίλους έτοιμους να τρέξουν μόλις ζητήσω βοήθεια.
Κι άν δε ζητήσω, πρώτοι αυτοί ρωτούν "είσαι καλά; χρειάζεσαι κάτι; μη διστάσεις, ό,τι θέλεις, ό,τι ώρα να'ναι να με πάρεις."
Οι φίλοι μου είναι δίπλα μου να μ' ακούσουνε, να μου κάνουν συντροφιά, να με τονώσουν, να με στηρίξουν και να με υποστηρίξουν, να με αντέξουν, να με σηκώσουν ή να μου τα χώσουν.
Είναι εδώ και όταν δεν μιλώ, είναι εδώ και όταν δεν μιλούν, είναι εδώ κι όταν δεν είναι εδώ.
Την παρουσία των φίλων μου δεν την αμφισβήτησα ποτέ και για κανέναν λόγο.
Μπορεί να λέω πολλά "δεν ξέρω" στη ζωή μου καθημερινά,
και να ανησυχώ και να φοβάμαι για άλλα τόσα,
αλλά για την αγάπη τους έχω μεγάλη σιγουριά .
Οι φίλοι μου είναι η οικογένειά μου, είναι ο λόγος να στρώσω τραπέζια, να στήσω καλέσματα, να μοιραστώ φωτογραφίες από τα ταξίδια μου και τις μαγειρικές μου, να χαρώ τις επιτυχίες μου και να ακουμπήσω τους πανικούς μου, είναι οι καφέδες μου και τα ουίσκια μου
(πρόσφατα ανακάλυψα πως μ' αρέσει το ουίσκυ)

Το σημερινό γλυκό είναι για έναν Φίλο πολλά χρόνια τώρα (μάλλον πολλές ζωές τώρα) που είχε γενέθλια προχτές (γεννημένος στον αστερισμό του ψαριού) . Μπορεί να μην προλαβαίνει να πεταχτεί να πάρει ένα κομμάτι (βλέπεις είναι πολλά τα χιλιόμετρα ανάμεσα Νέα Υόρκη-Τουρ), αλλά εγώ την έκανα, θα την κεράσω στους εντόπιους φίλους μου, και θα μαζέψουμε ευχές να του τις στείλουμε στη μακρινή Γαλλία να μην είναι μόνος.
Γιατί είμαι φίλη του και είμαι και πολύ χαρούμενη και πολύ περήφανη γι' αυτό!

Χρόνια του καλά και πάμπολλα και να'ναι πάντα λαμπερός κι ευτυχισμένος!
Και να μας συγκινεί όλους με τα τραγούδια του και με τις μουσικές του και να μας ανεβάζει λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα!

ΣΑΡΛΟΤ ΜΕ ΜΑΣΚΑΡΠΟΝΕ ΚΑΙ ΒΑΤΟΜΟΥΡΑ
(μια συνταγή του Στέλιου Παρλιάρου)

1 δόση σαβαγιάρ
300γρ. κρέμα γάλακτος
80γρ. ζάχαρη άχνη
500γρ. τυρί μασκαρπόνε
1 κλωναράκι βανίλιας σχισμένο κάθετα
(εγώ έβαλα 1κ.γ βανίλια)
βατόμουρα ή φράουλες

Ε(χ)τέλεση

Μισή ώρα πριν ξεκινήσουμε να φτιάχνουμε το γλυκό, βγάζουμε το μασκαρπόνε απ' το ψυγείο να μαλακώσει. Ρίχνουμε το μασκαρπόνε σ' ένα μπωλ. Προσθέτουμε τη βανίλια, τη ζάχαρη άχνη και την κρέμα γάλακτος και ανακατεύουμε απαλά με μια κουτάλα.
Καλύπτουμε τη βάση μιας φόρμας για σαρλότ με μια λαδόκολλα. Αδειάζουμε μέσα τη μισή κρέμα. καλύπτουμε με σαβαγιάρ. Ρίχνουμε από πάνω την υπόλοιπη κρέμα. Καλύπτουμε με σαβαγιάρ. Αφήνουμε το γλυκό 3-4 ώρες στ ψυγείο να σφίξει. Το ξεφορμάρουμε, το αναποδογυρίζουμε σε πιατέλα. "Ντύνουμε" το γλυκό γύρω γύρω με σαβαγιάρ και το γαρνίρουμε με βατόμουρα ή φράουλες. (Εγώ έβαλα μια λεπτή στρώση μαρμελάδας διαλυμένης σε λίγο νεράκι, έκοψα φράουλες και σκόρπισα ανάμεσα φυστίκια αιγίνης).

Χρόνια πολλά σ' όσους γενεθλιάζονται και σ' όλους όσους γιορτάζουν το όνομα και τη χάρη τους και τη ζωή τους καθημερινά.

Μπορούμε να χαρούμε τη φωνή του Φίλου εδώ

Γλυκό με γεμιστά μπισκότα και..ό,τι κάνεις, κα'ντο με αγάπη και στο φως!

Κάποτε γνώρισα έναν make up artist που έβαφε τους καλλιτέχνες στο Μέγαρο Μουσικής πριν από την παράσταση. Τον έλεγαν Μανώλη αλλά εγώ τον φώναζα Μανόλο. Όσο με έβαφε, χαμογελούσε και δε βιαζότανε καθόλου. Άπλωνε τις σκιές, διόρθωνε τις γραμμές με πολύ μαλακές και λεπτές κινήσεις σαν να μην έβαζε καθόλου χρώμα και σαν να μην περίμενε άλλος κανείς να βαφτεί. Όταν τέλειωνε, με έβρισκα πάντα πολύ όμορφη .«Πώς το κάνεις αυτό βρε Μανόλο;» τον ρώταγα. «Με αγάπη», μού έλεγε ο Μανόλο και χαμογελούσε .«Εγώ δεν μπορώ να με βάψω έτσι», γκρίνιαζα.«Κάντο με αγάπη», απαντούσε ο Μανόλο με το χαμόγελο. «Όταν παντρευτώ, θα με βάψεις εσύ;» τον ρώτησα ένα βράδυ κι εκείνος ένευσε «ναι» και χαμογέλασε.

                             

Κάποτε διάβασα στο βιβλίο της θεραπεύτριας Ιωάννας Γκολφινοπούλου «Προφητεία από το μπλε φως» τη φράση του Γιόνα, ενός πνευματικού δασκάλου που μιλάει μέσα από το διάμεσο Χάσκα Χάρισον: «Ό,τι κάνεις, κα’ ντο στο φως»

Ο Γιόνα είναι φως, ο Μανόλο έχει πάει στο φως και δεν με έβαψε ποτέ εκτός Μεγάρου. Αλλά όταν φοβάμαι και κρύβομαι, θυμάμαι το Γιόνα και λέω δυνατά: «Ό,τι κάνεις, κα’ ντο στο φως». Κι όταν η ζωή με ξεπερνάει, όταν με βρίσκω μικρή κι αδύναμη και δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω, θυμάμαι το Μανόλο και λέω: «Ό,τι κάνεις, κά’ντο με αγάπη».

Και φεύγουν τα σκοτάδια, ξαναβρίσκω το χαμόγελο και στέκομαι όρθια.

Γλυκό με γεμιστά μπισκότα

Βασισμένο σε συνταγή του Στέλιου Παρλιάρου

120γρ. βούτυρο

50 γρ. ζάχαρη άχνη

400 γρ γεμιστά μπισκότα oreo (ή σοκολάτα)

100 γρ. κρέμα γάλακτος

60 γρ. φυστίκι αιγίνης

340 γρ. λευκή σοκολάτα

Ε(χ)τέλεση

Χτυπάμε το βούτυρο με την άχνη. Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος και ανακατεύουμε. Στη συνέχεια ρίχνουμε μέσα τη λιωμένη λευκή σοκολάτα (σε μπεν μαρί), ύστερα διπλώνουμε μέσα τα μπισκότα που έχουμε σπάσει σε κομμάτια και τα φυστίκια ολόκληρα. Αδειάζουμε το μείγμα σε φόρμα που έχουμε στρώσει με αντικολλητικό χαρτί. Σκεπάζουμε και αφήνουμε στο ψυγείο. Στολίζουμε με μισά γεμιστά μπισκότα όποιας γεύσης μας αρέσει. Εγώ έβαλα τα αγαπημένα μου λεμόνια.

Κόβουμε σε φέτες και...αλλελούϊα!!!

                              

Καλημέρα με αγάπη και στο φως!

Καλή χρονιά με τη Σαρλότ της Ελένης για τα γενέθλια του Ευθύμη

Αυτό κι αν είναι τρίπλεξ.
Παραμονή Πρωτοχρονιάς κι αρχή καλός μας χρόνος, κι εκεί που οι φυσιολογικοί άνθρωποι ποστάρουν βασιλόπιτες, εγώ ποστάρω μια Σαρλότ (έτσι τη βάφτισα μονάχη μου, δε με βοήθησε κανείς) που έφαγα πριν 15 μέρες και τρελλάθηκα, κι όπως την έβαζα στο ψυγείο, αποφάσισα να την αφιερώσω στα σημερινά γενέθλια του ανηψούλη μου και να τρατάρω τους φίλους μου τρώγοντας στην υγειά του.

Στην υγειά λοιπόν του πολυαγαπημένου μου ανηψιού, του ένα και μοναδικού, που τον λένε Ευθύμη και σήμερα γίνεται 23 χρονών.
Δεν είναι εδώ ο Ευθύμης να τον κεράσω, είναι στην Αθήνα, αλλά τι πειράζει;
Δεν μπορώ να κεράσω για χάρη του και να γιορτάσω έτσι το παιδί;
Τι παιδί δηλαδή, ολόκληρος άντρας είναι πια! Άντρας ομορφονιός, λεβέντης, μάλαμα.
"Μάλαμα"! Σαν το όνομα της γιαγιάς του!
Αλλά και το δικό του όνομα φωνάζει φως και καλό θυμικό!
Τον λένε Ευ-θύμη Φωτεινό κι εγώ η θεία του τον αγαπάω και το λέω!

Από μικρούλη τού είχα μεγάλη αγάπη και μεγάλη σύνδεση.
Έχω κρατήσει μια φωτογραφία να τον βουτώ σε νεροχύτη, να τον πλένω με τενεκεδάκι και να γελάμε. Ακόμα γελάμε με τον Ευθύμη, και δε χρειάζεται πια γι' αυτό να τον βουτώ στους νεροχύτες.

(Ευθύμη μου έκανα ό,τι μπόρεσα να φωτογραφήσω τη φωτογραφία να τη δεις αλλά μετά από 30 φορές, αυτό είναι ό,τι καλύτερο κατάφερα.)

Είμαι πολύ χαρούμενη που είναι γυιος της αδερφής μου και αίμα μου, κι είμαι πολύ περήφανη για όλα τα βήματα που κάνει στη ζωή του!

Χρόνια σου πολλά ανήψι αγαπημένο, και ν' ακολουθείς πάντα την καρδιά σου που είναι μεγάλη, και δεν λαθεύει!!!

Η Σαρλότ της Ελένης

Δοκίμασα το φοβερό αυτό γλυκό σε μια γιορτή στο σπίτι μιας φίλης, φτιαγμένο από τα χεράκια μιας φίλης της φίλης, που τη λένε Ελένη. Κι επειδή αποφάσισα, πριν τη δοκιμάσω, να πάρω τη συνταγή, ήξερα ήδη πως θα την αναρτούσα ως "Η Σαρλότ της Ελένης".
Και αυτό κάνω τώρα ξημέρωμα τελευταίας μέρας του 2012.

Η Σαρλότ της Ελένης δεν ψήνεται, μόνο παγώνει, και αποτελείται από στρώσεις σαβαγιάρ (lady's fingers), κρέμας χτυπημένης από κρέμα γάλακτος, τυρί Φιλαδέλφεια, ζάχαρη και κονιάκ, έτοιμη γέμιση φρούτων που χρησιμοποιούμε σε τάρτες (εγώ έβαλα γέμιση μήλο) και καβουρδισμένα αμύγδαλα. Η Ελένη την έκανε με ολόκληρα αποφλοιωμένα αμύγδαλα που τα καβούρδισε κι ήταν ΦΟΒΕΡΑ, εγώ βαρέθηκα και τα έριξα  αναποφλοίωτα καβουρδισμένα και ελπίζω να είναι επίσης ΦΟΒΕΡΑ!

Υλικά
2 κουτιά φρούτου για γέμιση τάρτας
1 μεγάλο πακέτο σαβαγιάρ
226 γραμμάρια τυρί Φιλαδέλδφεια
1 κουτί σαντιγύ  (περίπου 225 γραμμάρια)
1/2 κούπα ζάχαρη
1 μικρό ποτηράκι κονιάκ
Μπόλικα καβουρδισμένα αμύγδαλα ολόκληρα ή χοντροκομμένα
(εγώ χοντροκομμένα, η Ελένη ολόκληρα)

Ε(χ)τέλεση
Χτυπάμε μαζί κρέμα γάλακτος, τυρί Φιλαδέλφεια, ζάχαρη και κονιάκ να γίνουν σαντιγύ.
Αλοίφουμε τον πάτο μιας φόρμας που ανοίγει με δαχτυλίδι λίγη σαντιγύ.

Βουτάμε την άκρη μερικών σαβαγιάρ στη σαντιγύ και αρχίζουμε να τα στήνουμε ορθια σαν καγκελάκια. Μετά καλύπτουμε τον πάτο της φόρμας με σαβαγιάρ.
Από πάνω ρίχνουμε τη μισή σαντιγύ που έχουμε,

από πάνω ένα κουτί με φρούτα,

και τέλος καβουρδισμένα αμύγδαλα.

Επαναλαμβάνουμε με μία ακόμη στρώση από σαβαγιάρ, σαντιγύ, φρούτα και αμύγδαλα,
και γραμμή στο ψυγείο.

Ξεφορμάρουμε και στολίζουμε με κορδελάκι μετά από μπόλικες ώρες. Το αφήνουμε, αν έχουμε υπομονή (που εγώ δε διαθέτω) να διανυκτερεύσει στο ψυγείο. Γίνεται ελαφρύ και εγγυημένα πεντανόστιμο !

Χρόνια πολλά σε όλους μας,
και είθε η χρονιά που έρχεται σε ένα 24ωρο, να μας φερθεί πλουσιοπάροχα και καλοσυνάτα!

Αμήν!