Σιροπιαστό κέηκ με φυστίκι αιγίνης και λεμόνι

Αύριο, λένε, είναι η παγκόσμια ημέρα ψησίματος κέηκ. Έτσι λένε κι εγώ δεν έχω λόγο να το αμφισβητώ. Σήμερα, πάντως, πριν μάθω για τους παγκόσμιους εορτασμούς, έφτιαξα ένα πολύ ζουμερό, πολύ μοσχοβολιστό και πολύ νόστιμο κέηκ, σε μακρόστενη φόρμα, γεμάτο φυστίκι αιγίνης, αμυγδαλόψιχα και φρέσκο λεμόνι. Του έριξα ένα ελαφρύ σιρόπι και το έβαλα στην πιατέλα. Βρίσκω πως τού πάει το τσάϊ, ο καφές, η μοναξιά, οι φίλοι, οι καθημερνές και οι παγκόσμιες εορταστικές. Και τώρα, ώρα για τη συνταγή.

Σιροπιαστό κέηκ με φυστίκι αιγίνης και λεμόνι
250 γρ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
250 γρ. καστανή ζάχαρη
4 μεγάλα αυγά
ξύσμα από ένα ακέρωτο λεμόνι
1 κ.γ βανίλια
120 γρ. τριμμένο φυστίκι αιγίνης
100 γρ. τριμμένο αμύγδαλο
40 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

Για το σιρόπι
60γρ. ζάχαρη
ξύσμα και χυμό από ένα λεμόνι
60 γρ. φυστίκι για να ρίξετε πάνω από το κέηκ

Ε(χ)τέλεση
Προθερμαίνουμε το φούρνο σε χαμηλή θερμοκρασία, στους 100C/ 220F. Βουτυρώνουμε και στρώνουμε με αντικολλητικό χαρτί μία μακρόστενη φόρμα για κέηκ.
Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη να αφρατέψουν και προσθέτουμε ένα ένα χτυπώντας τα αυγά.
Ύστερα ρίχνουμε μέσα τη βανίλια και το ξύσμα λεμονιού. Στο τέλος διπλώνουμε το αλεύρι με τις σκόνες του φυστικιού και του αμύγδαλου. Ψήνουμε πρίπου μία ώρα.
Όταν ψηθεί το κέηκ το βγάζουμε και αφού κρυώσει λίγο, το ξεφορμάρουμε και το  αφήνουμε σε σχάρα να κρυώσει εντελώς.Όταν κρυώσει εντελώς, ετοιμάζουμε το σιρόπι. Βάζουμε να ζεσταθεί η ζάχαρη με το χυμό και το ξύσμα λεμονιού. Αφού πάρει μία βράση το αφήνουμε να σιγοδέσει λίγο για να γίνει σαν σιρόπι. Ύστερα ρίχνουμε μέσα και τα φυστίκια και αδειάζουμε σιρόπι και φυστίκια πάνω στο κέηκ.

Το αφήνουμε, όσο αντέχουμε, να τραβήξει και τραβιόμαστε κι εμείς μακριά του γιατί όσο το βλέπουμε τόσο πιο επικίνδυνα γίνονται τα πράγματα.

Μπάρες υγιεινές και νηστίσιμες με απ' όλα και χωρίς ψήσιμο

Δεν είναι πως δεν έχω συνέπεια σ' αυτά που κάνω
είναι πως τον τελευταίο καιρό είναι πολλά αυτά που κάνω
και άλλα τόσα αυτά που δεν κάνω
ανάμεσά τους και το να ενημερώνω (με συνέπεια) το αγαπημένο μου, έτσι κι άλλιώς, blog.

Τώρα όμως, που μεσολαβεί μια ανάσα (έως και δυο) από τα άλλα αγαπημένα μου που δεν άρχισαν ακόμη,
και μια κι έφτιαξα κάτι πολύ μου άρεσε κι έγινε γρήγορα αγαπημένο,
ανοίγω πόρτες, παράθυρα, κομπιούτερς και κιτάπια
λέω καλημέρα,
και τρατάρω καφέ,
ο ελληνικός μας τέλειωσε, αμερικάνικο έχουμε (γαλλικό όπως τον λέμε στην Ελλάδα),
με μπάρες υγιεινές, νηστίσιμες, με απ' όλα και χωρίς ψήσιμο

Κι ενώ στην κουζίνα έχω ανοίξει δουλειές με ντουλάπια και ντουβάρια και καθαρίζω,
παίρνω κι από κει μια ανάσα (έως και δυο) ,
πιάνω τα σύνεργα γραφής
και γράφω απνευστί και μονορούφι τα υλικά μας.

Ομπρόϊς λοιπόν!

                                    Μπάρες υγιεινές και νηστίσιμες με απ' όλα και χωρίς ψήσιμο

1,5 κούπα rice cereal (ρυζοδημητριακά)
1,5 κούπα βρώμη
1/2 κούπα καστανή ζάχαρη
1/2 κούπα μέλι
1/2 κούπα φυστικοβούτυρο
1κ.γ εσάνς βανίλια
1/2 κούπα ξηρούς καρπούς (έβαλα αμύγδαλα)
1/3 κούπα σταγόνες πικρής σοκολάτας (μπορείτε να βάλετε και νιφάδες καρύδας)

                                                                           Ε(χ)τελούμε

Λαδώνουμε ελαφρά ένα ταψάκι (όχι πολύ μεγάλο για να μη μας βγουν πολύ λεπτές οι μπάρες)
Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε τα ρυζο-δημητριακά με τη βρώμη και τα αμύγδαλα.
Στη φωτιά βάζουμε το μέλι με την καστανή ζάχαρη και μόλις πάρει βράση τα κατεβάζουμε και ρίχνουμε μέσα το φυστικοβούτυρο και τη βανίλια. Ανακατεύουμε.
Ύστερα ρίχνουμε και τα κομμάτια σοκολάτας .
Αδειάζουμε το μείγμα στο ταψάκι, ισιώνουμε με το χέρι, και όσο είναι ζεστό ακόμη το μείγμα, χαράζουμε τις μπάρες με ένα κοφτερό μαχαίρι. Βάζουμε το ταψάκι στο ψυγείο.
Σας ορκίζομαι, είναι μούρλια, και νομίζω πως θα τρέξουν τα σαλάκια και μεγάλων και μικρών.

Κι ενώ τρέχω να φάω άλλη μία
πάω να χωθώ με βιάση στα ντουλάπια μου,
και να καθαρίσω τα ντουβάρια μου.
Ορεβουάρ λοιπόν κι ορεντουβάρ!!!

Χουρμαδόπιτας εγκώμιον

Πολύ εγκώμιον όμως!
Εγκώμιον από την ψήνουσα, εγκώμιον από τους δοκιμάζοντες, εγκώμιον ως πίτα, ως τάρτα, εγκωμιαστικό σουξέ η χουρμαδόπιτα!
Μια χουρμαδόπιτα που ήρθε και με βρήκε απροετοίμαστη ένα βράδυ, έτσι, μόνη της!
Δηλαδή, όλα τα ωραία πράγματα έρχονται απροετοίμαστα και με βρίσκουν απροετοίμαστη! 
Ευτυχώς! Γιατί αν αρχίσω τις ετοιμασίες και τα άγχη, τα πράγματα κόβουν λάσπη και μένω εγώ με τις ετοιμασίες και τον έλεγχο!

Περπατούσα λοιπόν ως γνωστόν, στα γνωστά (πρώην) χιόνια της Νέας Υόρκης και ξαφνικά ακούστηκα να λέω κατά τον γνωστό (τελευταία) τρόπο μου μεγαλοφώνως, : "Χουρμαδόπιτα".

Γιατί; Πώς; Κι από πού;
Μη με ρωτάτε!
Ούτ' εγώ ρωτώ!
Δέχομαι (με κόπο είναι η αλήθεια, γιατί χρειάζεται προπόνηση ο ελεγκτικός μου εαυτός που θέλει να τα ξέρει όλα, να τα κατανοεί και να τα στέλνει για μικροβιολογική ανάλυση) τα πράγματα!
Τη "χουρμαδόπιτα" όμως την πέρασα ανεξέλεγκτη .
Γύρισα σπίτι, μπήκα online να βρω συνταγή κι έσκασε μπροστά μου το όνομα τού Στέλιου Παρλιάρου. Δεν ήθελα τίποτε άλλο. Σηκώθηκα, άναψα φώτα κουζίνας, φώτα πορείας, έψησα μύρισα κι εγώ, κι οι σκύλοι που περνούσαν κάτω, και τα σκιουράκια που τρώγανε σκαρφαλωμένα στο δέντρο μπρος στο παραθύρι μου, και τα περιστέρια που μασούλαγαν τα ψιχουλάκια της γιαγιάς από κάτω, ευτυχώς όχι και το ρακούν... ήταν απασχολημένο στο σκουπιδοτενεκέ της γωνίας.

Η χουρμαδόπιτα έγινε το επιδόρπιο στο βραδινό μου φαγητό, το πρωϊνό της επόμενης μέρας μου, το σνακ πριν το μεσημεριανό της επόμενης μέρας μου και κέρασε μια φίλη στον απογευματινό καφέ, που έκανε "μμμ" και ζήτησε να της κάνω κι εκείνης.

Σε επόμενη μάζωξη φιλενάδων ξανάκανα χουρμαδόπιτα, οι φιλενάδες έκαναν "μμμμ" και ζήτησαν να την ξανακάνω για τη φίλη μιας φίλης της μάζωξης.
Φυσικά θα την ξανακάνω!
Για τη φίλη, την ξαδέρφη, την ανηψιά, τη βαφτιστήρα  της φίλης της φίλης!
Ω! Φίλη!
Ω! Χουρμά!
Ω! Χουρμαδόπιτα αθάνατη!
Ω! Ιδέες αθάνατες, που με βρίσκετε στο πουθενά, κι είναι να σας ακούω (πια) ασχολίαστα!
Και να μην κάνω πως δεν καταλαβαίνω!

ΧΟΥΡΜΑΔΟΠΙΤΑ

                   Συνταγή του Στέλιου Παρλιάρου                              

Για τη ζύμη

250γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
125γρ. βούτυρο αγελάδας κομμένο σε μικρά κομματάκια
125γρ. ζάχαρη άχνη
80γρ. αμύγδαλα λευκά (αλεσμένα σε σκόνη- δεν είχα λευκά έβαλα κανονικά)
1/2 κ.γ κανέλα
1 κ.γ μπέκιν πάουντερ
1 αυγό
ζάχαρη καστανή για το πασπάλισμα

Για τη γέμιση

300γρ. χουρμάδες (χωρίς το κουκούτσι)
50γρ. ροδόνερο
20γρ. σουσάμι
30γρ. νερό

Ε(χ)τέλεση

Γέμιση

Πολτοποιούμε στο μπλέντερ τους χουρμάδες μαζί με το ροδόνερο και το νερό. Σταματάμε το χτύπημα και ανακατεύουμε τον πολτό με το σουσάμι.Βάζουμε όλα τα υλικά μαζί σε μια λεκανίτσα και τα ζυμώνουμε με τα χέρια μας. Αρχικά τρίβουμε με τα μήλα των δαχτύλων μέχρι να σχηματιστούν ψίχουλα και έπειτα ζυμώνουμε με όλη την παλάμη μέχρι να προκύψει μια ζύμη. Παίρνουμε τα ¾ της ζύμης και τα απλώνουμε μέσα σε μια φόρμα τάρτας διαμέτρου 24 εκ. Ανασηκώνουμε τη ζύμη να καλύψει και τα τοιχώματα από τη φόρμα.

Ζύμη

Πάνω από τη ζύμη απλώνουμε τη γέμιση αλλά αφήνουμε ακάλυπτο ένα εκατοστό περιφερειακά.Ανοίγουμε την υπόλοιπη ζύμη με τον πλάστη σε λεπτό φύλλο όσο και η φόρμα μαςΚαλύπτουμε μ' αυτό τη γέμιση περιφερειακά ώστε να κολλήσουν τα δυο φύλλα ζύμης μεταξύ τους. Αλείφουμε την επιφάνεια με λίγο νερό και πασπαλίζουμε με μπόλικη μαύρη ζάχαρη. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο 180C/350F για 50-60 λεπτά (τα 50 μού ήταν αρκετά).

Υ.Γ Την ώρα που σκεφτόμουνα το άνωθεν και κάτι άλλο σχετικό με το "θα κάνω" έσκασα πάνω σε μια γιγαντο-οθόνη που έγραφε:
Act like you mean it!
Οκ, θα το κάνω!
Αφού πρώτα φάω ένα κομμάτι χουρμαδόπιτα 
(της φίλης, της κουνιάδας της δευτεροξαδέρφης της μαμάς μου!)

Παγωμένο κέηκ λεμονιού με μύρτιλα χωρίς ζάχαρη,χωρίς γλουτένη και χωρίς ψήσιμο

Εκεί που λες "τα'φτυσα", πήγαινε λίγο παραπέρα.
Μόλις αισθάνεσαι πως δεν αντέχεις άλλο, πάρε μιαν ανάσα και συνέχισε.
Στο "όχι άλλους κοιλιακούς", κάνε άλλους τρεις κι ύστερα ξεκουράσου.
Μη σταματάς να κάνεις stretch τις αντοχές σου, τα κουράγια σου, τις δυνάμεις σου.
Δεν είναι πως δεν έχεις άλλες. Έχεις και δεν τις ξέρεις.
Δεν είναι πως έχεις όρια. Κάθε μέρα βάζεις καινούρια.
Μέχρι να φτάσεις να κοιτάς έναν "Χωρίς όρια ουρανό".

Όταν ζυμώνω μελομακάρονα και μου κολλήσει η ζύμη, η πρώτη μου σκέψη είναι πως θέλει λίγο αλευράκι ακόμα. Μα αν συνεχίσω να ζυμώνω, με κανά δυο διπλώματα τα υλικά παντρεύονται, μαλακώνουν, αναπνέουν στα χέρια μου κι η ζύμη δεν κολλάει πια, γίνεται εύπλαστη.

Έτσι είμαστε και στο σώμα μας: όσο πιο ευκίνητοι, τόσο πιο ευέλικτοι.
Έτσι και στις συμπεριφορές: όσο πιο ευέλικτες τόσο πιο αρμονικές και με αέρα.

Να θυμόμαστε να δίνουμε αέρα στα πράγματα και χώρο να αναπνέουν.
Και να θυμόμαστε επίσης να αναπνέουμε κι εμείς. Χωρίς να πιέζουμε και να σφίγγουμε.
Κάθε μέρα να πάμε λίγο πιο μπροστά και λίγο παραπέρα.

Παγωμένο κέηκ λεμονιού με μύρτιλα, χωρίς ζάχαρη, χωρίς γλουτένη και χωρίς ψήσιμο
Για 8-10 μερίδες

1/2 φλυτζάνι ωμά αμύγδαλα
1 φλυτζάνι βρώμη
1 φλυτζάνι χουρμάδες σε κομμάτια
1/4 κουταλάκι αλάτι
3 μεγάλες παγωμένες μπανάνες κομμένες σε κομμάτια
2 κ.σ γάλα αμυγδάλου (ή κανονικό)
1 1/2 κ.γ εκχύλισμα βανίλιας
1 φλ. παγωμένα μύρτιλα
2 φλ. κάσιους μουσκεμένα στο νερό τουλάχιστον 1/2 ώρα
1/3 φλ. λάδι καρύδας (σε υγρή μορφή)
1/2 φλ. μέλι
1/4 φλ. χυμό λεμονιού
1 κ.σ ξύσμα λεμονιού
1-2 κ.σ νερό (αν χρειαστεί)
ψιλοκομμένο αμύγδαλο (ή φιλέ) για διακόσμηση

                                                                           Ε(χ)τέλεση

Σε έναν επεξεργαστή τροφίμων χτυπάμε τα αμύγδαλα, τους χουρμάδες, το αλάτι και τη βρώμη μέχρι να ενωθούν. (Εγώ έβαλα διάφορα ξερά φρούτα στη βάση -δαμάσκηνα, μάγκο, βερίκοκα-γιατί δεν είχα χουρμάδες και έγινε εξίσου νόστιμο) Απλώνουμε το καφετί μείγμα στη βάση μιας φόρμας με έλασμα και το πατάμε καλά.Όσο πιο μικρή η φόρμα, τόσο πιο ψηλό το γλυκό (όχι σαν αυτή που έβαλα εγώ).

Στη συνέχεια χτυπάμε στον επεξεργαστή την παγωμένη μπανάνα, το γάλα και το εκχύλισμα βανίλιας, ώστε το μείγμα να γίνει σαν κρεμώδες παγωτό. Αν είναι πολύ πηχτό, ρίχνουμε λίγο γάλα ακόμη. Μετά προσθέτουμε τα μύρτιλα και ξαναχτυπάμε. Ρίχνουμε το μωβ μείγμα πάνω από τη βάση και απλώνουμε καλά. Βάζουμε στην κατάψυξη για 1 1/2 -2 ώρες.

Σε τρίτη φάση, κι αφού έχουμε καθαρίσει τον επεξεργαστή τροφίμων, χτυπάμε τα μουλιασμένα κάσιους με το λάδι καρύδας, το μέλι, το χυμό λεμονιού και το ξύσμα λεμονιού. Απλώνουμε το λευκό μείγμα πάνω από το μωβ μείγμα με τα μύρτιλα και ξαναβάζουμε στην κατάψυξη για τουλάχιστον 6 ώρες.

Το βγάζουμε από την κατάψυξη κανένα δεκάλεπτο πριν σερβίρουμε.Ανοίγουμε το έλασμα, ξεφορμάρουμε και τρώμε με μεγάλη ευχαρίστηση.

Είναι γλυκό ελαφρύ, δροσερό, φρουτώδες, λεμονάτο και προπαντός χωρίς ενοχές από πάχητα ζάχαρης και δίχως πρηξίματα γλουτένης.

Η πρωτότυπη συνταγή από   εδώ

Υ.Γ Γιατί έγραψα όλα αυτά τα προλογικά, δεν ξέρω. Ξέρω όμως πως μ' αυτό το γλυκό πήγα σήμερα το δημιουργικό μου κομμάτι λίγο παρακάτω.
Φιλιά σας δροσερά!

Τούρτα semifreddo με σοκολάτα και αμύγδαλα

Τον Γιώργο Πολυχρονιάδη τον θυμάστε;
Εκείνο τον μουσάτο τραγουδιστή με τη βραχνή φωνή και την κιθάρα που πήρε το Α βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1979 με το τραγούδι "Αν ξανακατεβείς Χριστέ στη γη μας";
Εγώ τον θυμάμαι, παρόλο που έχει εξαφανιστεί και δεν ακούγεται πια,
όμως εγώ έχω κι ένα κόλλημα με τα τραγούδια, ειδικά τα παλιά (πείτε με ρετρό, δεν με πειράζει)
και επίσης έχω ένα κόλλημα να μουρμουράω τραγούδια, δεν τα τραγουδώ, κάνω συνέχεια "μμμμμ...." αλλά όταν λέμε συνέχεια, εννοούμε ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Στο νεροχύτη, στο τρένο, στα ψώνια, συνεχίζω να κάνω "μμμμ..." και δεν διακόπτω, ακόμη κι άν γίνει ζημιά. Μου πέφτει, ας πούμε, το βάζο με τη ζάχαρη (όχι "ας πούμε"... το έπαθα) και χύνεται όλη στα πλακάκια της κουζίνας. Χωρίς να σταματώ τη μελωδία του  "μμμμ..." πιάνω τα φαράσια και μαζεύω τις ζάχαρες. Δεν μπορεί: θα είναι κάποια άμυνα του οργανισμού μου που με προστατεύει απ' τους πανικούς. Για να μην ανοίξω το στόμα μου και ουρλιάξω, το κρατώ κλειστό και κάνω "μμμμμ..." 

Χτες και σήμερα όμως, το "μμμμ..." είχε λόγια:

"Γιατί δεν έρχεσαι και η ζωή περνά, 

κι αγκάθια γέμισε και πικρανθούς ο κήπος,
μήπως δε μ' ένιωσες ποτέ σου αληθινά,
μήπως, δε μ' αγαπούσες μήπως..."
                              

Ναι, είναι πάλι ο βραχνός Γιώργος Πολυχρονιάδης, σε ένα ακόμη πιο ξεχασμένο τραγούδι, αλλά η μνήμη μου για κάποιο λόγο το ξέθαψε και μου κάνει παρέα δυο (συνεχόμενα) 24ωρα.

Το τραγουδούσα την ώρα που ετοίμαζα το semifreddo μέχρι που το έβαλα στην κατάψυξη και κοιμήθηκα. Σηκώθηκα το πρωί με το ίδιο τραγούδι στο στόμα, πλύθηκα, έκανα καφέ, έβαλα το γλυκό σε πιατέλα, το φωτογράφησα κι ο Πολυχρονιάδης εκεί: "Γιατί δεν έρχεσαι και η ζωή περνά..."

Μήπως το τραγουδώ γιατί είναι να τον καλέσω για ένα κομμάτι γλυκό και καφέ στις καινούριες μου κούπες που πολύ πολύ μ' αρέσουν; 

Τούρτα semifreddo με σοκολάτα και αμύγδαλα

                                                               (Για μια φόρμα 23Χ13)

4 κρόκοι αυγών
½ φλυτζάνι ζάχαρη καστανή
450γρ. ρικότα ή φρέσκια μυζήθρα
1 σφηνάκι αμαρέτο ή εκχύλισμα αμυγδάλου
(προαιρετικά)  ή 1 κουταλιά κονιάκ
4 ασπράδια αυγών
1 φλυτζάνι αμύγδαλα καβουρδισμένα σε κομμάτια
1 φλυτζάνι κουβερτούρα κομμένη σε μικρά κομμάτια

 Ε(χ)τέλεση

Χτυπάμε στο μίξερ τους κρόκους με τη ζάχαρη μέχρι να ασπρίσουν’ (για 3 – 5 λεπτά). Προσθέτουμε την ρικότα και ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθεί το μίγμα μας.
Ρίχνουμε στο μίγμα και το κονιάκ ή το αμαρέτο.
Χτυπάμε στο μίξερ τα ασπράδια μέχρι να γίνουν μια σφιχτή μαρέγκα (για 5 – 7 λεπτά).
Προσθέτουμε στο μίγμα με τη ρικότα, τα αμύγδαλα και τη σοκολάτα και ανακατεύουμε απαλά.
Προσθέτουμε τη μαρέγκα στο μίγμα με τη ρικότα και με απαλές κινήσεις (διπλώνοντας το μίγμα με μια σπάτουλα) ενσωματώνουμε τη μαρέγκα στο μίγμα.
Στρώνουμε το εσωτερικό της φόρμας με μεμβράνη και ρίχνουμε μέσα το μίγμα. Βάζουμε την τούρτα μας στην κατάψυξη να παγώσει (4 έως 6 ώρες).
Αφήνουμε για 10 με 20 λεπτά έξω από την κατάψυξη πριν τη σερβίρουμε.

Καλέ μήπως ν' αφήσω τον Πολυχρονιάδη στην ησυχία του και να καλέσω εσάς; 

Άντε λοιπόν:  "Γιατί δεν έρχεστε και η ζωή περνά...."

Υ.Γ. Τώρα που γράφω, έφυγαν πάλι τα λόγια και έμεινε το "μμμμ..."

Σαλάτα απλή και σνακ με χουρμάδες απ' το νηστίσιμο μπαξέ /A fasting salad and a snack with dates

Πιάτα της ευκολίας, της πείνας και της νηστείας.

Που ανοίγεις το ψυγείο, πιάνεις ό,τι βρεις, το βάζεις κάτω, το ανακατεύεις και το τρως ενώ ανακατεύεις. 

Φτιάχνεις μια σαλάτα με σκορδάτα μανιτάρια, καρδιές αγγινάρας στο λαδολέμονο από γυάλα, βραστές πατάτες και κόκκινη πιπεριά. Βάζεις λίγο αλάτι και από πάνω ρίχνεις τα ζουμάκια απ' τα ψητά μανιτάρια και το λαδολέμονο απ' τις  αγγινάρες.

Ύστερα γλείφεις το κουτάλι σου, παίρνεις άλλο καθαρό και τρέχεις στο γλυκό.

Ένα γλυκό που ετοιμάζεται με τον ίδιο εύκολο και γρήγορο τρόπο και κρυώνει ενώ φτιάχνεις τη σαλάτα σου. Ανακατεύεις πέντε υλικά και τα βάζεις στο ψυγείο: Χουρμάδες, βρώμη, αλεσμένα αμύγδαλα και λάδι καρύδας. Το τρως σε τετράγωνες μπουκιές, όταν χτυπάει η "πείνα" σου κόκκινο, και το "στερητικό" σου πορτοκαλί.

Σνακ με χουρμάδες, βρώμη και αμύγδαλα

Για το μπισκότο

1.5 φλυτζάνι ωμά αμύγδαλα

1,5 φλυτζάνι βρώμη (oats)

1/2 κουταλάκι αλάτι

10 χουρμάδες χωρίς κουκούτσι, χοντροκομμένοι

1/4 φλυτζάνι λάδι καρύδας

Για τη γέμιση

25 χουρμάδες χωρίς κουκούτσι χοντροκομμένοι

1/2 φλυτζάνι νερό.

Ε(χ)τέλεση

Για το μπισκότο

Αλέθουμε στο μίξερ τα αμύγδαλα, τη βρώμη και το αλάτι. Προσθέτουμε τους χουρμάδες και αλέθουμε. Στο τέλος ρίχνουμε το γάλα καρύδας που έχουμε λιώσει , και τα αλέθουμε όλα μαζί.

Για τη γέμιση 

Ρίχνουμε τους χουρμάδες με το νερό και τα αλέθουμε στο μίξερ να γίνουν σαν πάστα, σα μαρμελάδα.

Σε ένα τετράγωνο ταψί, στρωμένο με λαδόκολλα ρίχνουμε λιγότερο από το μισό μείγμα του μπισκότου και το πιέζουμε να κάτσει καλά στα τοιχώματα. Από πάνω απλώνουμε τη γέμιση των χουρμάδων. Ύστερα σκορπάμε το υπόλοιπο μείγμα του μπισκότου και το πατάμε με ένα κουταλάκι κι "να κάτσει".

Το αφήνουμε τουλάχιστον μία ώρα στο ψυγείο ή , αν αντέχουμε (δε μιλάω για μένα), μια νύχτα.Το κόβουμε σε τετράγωνα κομμάτια και σερβίρουμε. Διατηρείται (πόσο θα αντέξει; αυτό θέλει ρώτημα) στο ψυγείο.

Καλή όρεξη! 

                                                       

                              

                                    A fasting salad and a snack with dates

Easy recipes for the hungry and the fasting ones. You open the fridge, you grab whatever you find and you throw it in your plate. Then you mix, and you eat while mixing. Here is a salad with roasted mushrooms with garlic, artichoke hearts in oil and lemon from a jar, boiled potatoes and red pepper. You add some salt and you flavor it with the juices from the roasted mushrooms and the artichokes. Then you lick your spoon, you get a new one and you go get the dessert.

A simple and  easy dessert that you freeze while you prepare the salad. You mix only five ingredients, and you put it in the fridge. It is made of dates, oats, almonds and coconut oil. You serve it in cold squares and you eat it as "a medicine" against the hunger and the withdrawal syndrome.

Snack with dates, oats and almonds

1.5 cups whole raw almonds

1.5 cups regular oats 

1/2 tsp salt

10 dates, pitted and roughly chopped

1/4 cup coconut oil

Date filling

25 dates, pitted and roughly chopped (~2.5 cups)

1/2 cup water

Instructions

Line a square pan with parchment paper . In a food processor, process the almond, salt, and oats until a fine crumble forms. Now add in the dates and process until crumbly again. Melt the coconut oil and add to the mixture and process until sticky.Remove from processor, set aside a little more of 1/2 of the mixture for later, and press the rest of the mixture very firmly and evenly into the pan.

Grab your pitted and roughly chopped dates and water and process in the food processor until a paste forms. You will have to stop and scrape down the sides of the bowl often. You can add a tiny bit more water if needed, but you want the paste quite thick. Scoop out the date mixture onto the crust and gently spread with the back of a wet spatula until even.

Sprinkle on the rest of the mixture you set aside and gently press down with fingers. Refrigerate in the fridge until firm for at least 1 hour, preferably overnight. Cut into squares and serve. Store in the fridge or freezer.

Bon appetit!!!

Καλή χρονιά με τη Σαρλότ της Ελένης για τα γενέθλια του Ευθύμη

Αυτό κι αν είναι τρίπλεξ.
Παραμονή Πρωτοχρονιάς κι αρχή καλός μας χρόνος, κι εκεί που οι φυσιολογικοί άνθρωποι ποστάρουν βασιλόπιτες, εγώ ποστάρω μια Σαρλότ (έτσι τη βάφτισα μονάχη μου, δε με βοήθησε κανείς) που έφαγα πριν 15 μέρες και τρελλάθηκα, κι όπως την έβαζα στο ψυγείο, αποφάσισα να την αφιερώσω στα σημερινά γενέθλια του ανηψούλη μου και να τρατάρω τους φίλους μου τρώγοντας στην υγειά του.

Στην υγειά λοιπόν του πολυαγαπημένου μου ανηψιού, του ένα και μοναδικού, που τον λένε Ευθύμη και σήμερα γίνεται 23 χρονών.
Δεν είναι εδώ ο Ευθύμης να τον κεράσω, είναι στην Αθήνα, αλλά τι πειράζει;
Δεν μπορώ να κεράσω για χάρη του και να γιορτάσω έτσι το παιδί;
Τι παιδί δηλαδή, ολόκληρος άντρας είναι πια! Άντρας ομορφονιός, λεβέντης, μάλαμα.
"Μάλαμα"! Σαν το όνομα της γιαγιάς του!
Αλλά και το δικό του όνομα φωνάζει φως και καλό θυμικό!
Τον λένε Ευ-θύμη Φωτεινό κι εγώ η θεία του τον αγαπάω και το λέω!

Από μικρούλη τού είχα μεγάλη αγάπη και μεγάλη σύνδεση.
Έχω κρατήσει μια φωτογραφία να τον βουτώ σε νεροχύτη, να τον πλένω με τενεκεδάκι και να γελάμε. Ακόμα γελάμε με τον Ευθύμη, και δε χρειάζεται πια γι' αυτό να τον βουτώ στους νεροχύτες.

(Ευθύμη μου έκανα ό,τι μπόρεσα να φωτογραφήσω τη φωτογραφία να τη δεις αλλά μετά από 30 φορές, αυτό είναι ό,τι καλύτερο κατάφερα.)

Είμαι πολύ χαρούμενη που είναι γυιος της αδερφής μου και αίμα μου, κι είμαι πολύ περήφανη για όλα τα βήματα που κάνει στη ζωή του!

Χρόνια σου πολλά ανήψι αγαπημένο, και ν' ακολουθείς πάντα την καρδιά σου που είναι μεγάλη, και δεν λαθεύει!!!

Η Σαρλότ της Ελένης

Δοκίμασα το φοβερό αυτό γλυκό σε μια γιορτή στο σπίτι μιας φίλης, φτιαγμένο από τα χεράκια μιας φίλης της φίλης, που τη λένε Ελένη. Κι επειδή αποφάσισα, πριν τη δοκιμάσω, να πάρω τη συνταγή, ήξερα ήδη πως θα την αναρτούσα ως "Η Σαρλότ της Ελένης".
Και αυτό κάνω τώρα ξημέρωμα τελευταίας μέρας του 2012.

Η Σαρλότ της Ελένης δεν ψήνεται, μόνο παγώνει, και αποτελείται από στρώσεις σαβαγιάρ (lady's fingers), κρέμας χτυπημένης από κρέμα γάλακτος, τυρί Φιλαδέλφεια, ζάχαρη και κονιάκ, έτοιμη γέμιση φρούτων που χρησιμοποιούμε σε τάρτες (εγώ έβαλα γέμιση μήλο) και καβουρδισμένα αμύγδαλα. Η Ελένη την έκανε με ολόκληρα αποφλοιωμένα αμύγδαλα που τα καβούρδισε κι ήταν ΦΟΒΕΡΑ, εγώ βαρέθηκα και τα έριξα  αναποφλοίωτα καβουρδισμένα και ελπίζω να είναι επίσης ΦΟΒΕΡΑ!

Υλικά
2 κουτιά φρούτου για γέμιση τάρτας
1 μεγάλο πακέτο σαβαγιάρ
226 γραμμάρια τυρί Φιλαδέλδφεια
1 κουτί σαντιγύ  (περίπου 225 γραμμάρια)
1/2 κούπα ζάχαρη
1 μικρό ποτηράκι κονιάκ
Μπόλικα καβουρδισμένα αμύγδαλα ολόκληρα ή χοντροκομμένα
(εγώ χοντροκομμένα, η Ελένη ολόκληρα)

Ε(χ)τέλεση
Χτυπάμε μαζί κρέμα γάλακτος, τυρί Φιλαδέλφεια, ζάχαρη και κονιάκ να γίνουν σαντιγύ.
Αλοίφουμε τον πάτο μιας φόρμας που ανοίγει με δαχτυλίδι λίγη σαντιγύ.

Βουτάμε την άκρη μερικών σαβαγιάρ στη σαντιγύ και αρχίζουμε να τα στήνουμε ορθια σαν καγκελάκια. Μετά καλύπτουμε τον πάτο της φόρμας με σαβαγιάρ.
Από πάνω ρίχνουμε τη μισή σαντιγύ που έχουμε,

από πάνω ένα κουτί με φρούτα,

και τέλος καβουρδισμένα αμύγδαλα.

Επαναλαμβάνουμε με μία ακόμη στρώση από σαβαγιάρ, σαντιγύ, φρούτα και αμύγδαλα,
και γραμμή στο ψυγείο.

Ξεφορμάρουμε και στολίζουμε με κορδελάκι μετά από μπόλικες ώρες. Το αφήνουμε, αν έχουμε υπομονή (που εγώ δε διαθέτω) να διανυκτερεύσει στο ψυγείο. Γίνεται ελαφρύ και εγγυημένα πεντανόστιμο !

Χρόνια πολλά σε όλους μας,
και είθε η χρονιά που έρχεται σε ένα 24ωρο, να μας φερθεί πλουσιοπάροχα και καλοσυνάτα!

Αμήν!

Περιμένοντας τη Sandy με biscotti καλαμποκιού, φυστίκι και λευκή σοκολάτα

Η αναμονή με τρελλαίνει. Δε μ' αρέσει να περιμένω. Στις στάσεις τα λεωφορεία, έναν φίλο που άργησε, ένα τηλέφωνο που ήταν να γίνει στις 10 και πήγε 12, τον τεχνικό για την τηλεόραση που σού δίνει τετράωρη  ζώνη αναμονής κι έρχεται πέντε λεπτά πριν το τετράωρο .
Δύο "περιμένοντας" μόνο μ' άρεσαν στη ζωή μου:
Το ποιητικό "Περιμένοντας τους Βαρβάρους" του Καβάφη
                                 
και το θεατρικό "Περιμένοντας το Γκοντό" του Μπέκετ,
                                                       
γιατί η αναμονή δεν ήταν ρεαλιστική αλλά λογοτεχνία και θέατρο και γιατί εκεί δεν περίμενα εγώ.
Σήμερα Κυριακή, περιμένουμε τη Sandy, αλλά δεν ξέρουμε τι ώρα θα έρθει ακρβώς. Η Sandy δεν είναι μια λυγερόκορμη, γυμνασμένη Αμερικανίς. Είναι μια καταιγίδα που έρχεται ορμητική  και φέρνει μαζί της βροχή, αέρα και χιόνι. Οι τηλεοράσεις (που δε βλέπω αλλά μού λένε τα νέα) μέρες τώρα άρχισαν τα "φυλαχτείτε", "μαζέψτε νερό μην κοπεί", "πάρτε φακούς και κεριά μην κοπεί το ρεύμα",(τα ήπατα θα μάς κοπούν έτσι όπως πάτε αδέρφια) "κλείστε τα τρένα", "κλειστείτε μέσα",
(την τηλεόραση έκλεισα και καλά έκανα)"αδειάστε τα μπαλκόνια σας μην πετάξει καμιά πολυθρονα σε κανά κεφάλι" και γενικά μέχρι την Τρίτη, θα προβάλλεται στους κινηματογράφους της ΝΥ η ταινία "Ρομάντσο στα καταφύγια".
                                                  
Ρομαντικά κι εγώ αγόρασα φακό και μπαταρίες, έβγαλα εύκαιρα τα κεράκια μου και τι να την κάνω , τι να την κάνω τόση αναμονή; Έψησα. Τι πρωτότυπο! Ξέθαψα αυτά τα μπισκότα καλαμποκιού που μού μύρισαν με τη μία. Biscotti με μείξη δύο αλευριών, άσπρου για όλες τις χρήσεις και κίτρινου καλαμποκάλευρου που κάνει το μπισκότο πιο τριφτό.

Συνέχισα τη μείξη με φυστίκια αιγίνης και αμύγδαλα, παρόλο που μπορείτε να βάλετε είτε το ένα είτε το άλλο. Το φυστίκι ενώνεται ομαλότερα με το μείγμα, το αμύγδαλο κάνει πιο έντονη τη δάγκα. Και πρόσθεσα μικρές σταγόνες λευκής σοκολάτας που δίνουν μια "υγρασία" στη γεύση. Και μέσα στην αναμονή πρόλαβα και το δοκίμασα πριν σάς τα προτείνω. Τέλεια. Ισορροπημένα γλυκά, ισορροπημένα τραγανά, δε θέλουν τίποτε παραπάνω και τίποτε λιγότερο. Ιδού η συνταγή στα απομεινάρια των μπισκότων  .
Αναμένοντας τη Sandy με βλέπω να ξαναγεμίζω τα ταψιά !

Biscotti καλαμποκάλευρου με φυστίκι αιγίνης και σταγόνες λευκής σοκολάτας

3/4 φλυτζανιού βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου (173 γρ. βούτυρο)
1/2 φλυτζάνι άσπρη ζάχαρη (100γρ)
1 κουταλάκι μπέκιν πάουντερ
1 αυγό
1 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας
1 φλυτζάνι καλαμποκάλευρο (γύρω στα 130 γρ)
1 1/2 φλυτζάνι αλεύρι για όλες τις χρήσεις (195γρ)
1 1/2 φλυτζάνι φυστίκι αιγίνης (ή αμύγδαλα ή και τα δύο, όπως έκανα εγώ)
100 γρ. σταγόνες λευκής σοκολάτας (που μπορείτε να παραλείψετε αν δεν την έχετε)

Ε(χ)τέλεση (απλούστατη)
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180C/350F. Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη και το μπέκιν πάουντερ. Προσθέτουμε το αυγό και το εκχύλισμα βανίλιας και ανακατεύουμε. Ρίχνουμε τα αλεύρια, τους ξηρούς καρπούς και τελευταια τα κομματάκια της σοκολάτας.

Πλάθουμε σε ένα μπαστούνι (ή δύο μικρά) και ψήνουμε σε ταψί που έχουμε στρώσει με αντικολλητικό χαρτί για 20-25 λεπτά περίπου. Το βγάζουμε. Το αφήσουμε να κρυώσει κανένα μισάωρο για να μπορούμε να το κόψουμε. Κόβουμε με ένα μυτερό μαχαιράκι λεπτές φέτες (Αυτό στην περίπτωσή μου δεν έγινε έτσι ακριβώς. Το'κοψα πριν καλοκρυώσει και επειδή μου τρίβονταν , έκοψα μεγαλύτερες φέτες και πιο χορταστικές ). Τις ξαπλώνουμε να ψηθούν άλλα 8-10 λεπτά , τους γυρίζουμε κι από την άλλη και τις ψήνουμε άλλα 8-10 λεπτά. Έτοιμα.
Αν πάλι θέλετε extra γεύση και extra θερμίδες, μπορείτε να λιώσετε άλλα 100 γρ. λευκή σοκολάτα, να τρίψετε 100 γρ. φυστίκι, και να βουτήξετε την άκρη των μπισκότων πρώτα στη λευκή σοκολάτα και μετά στο φυστίκι.

Εν αναμονή της Sandy καλημέρα σας.
Αν η αναμονή παρατραβήξει, θα ξαναψήσω και θα ξαναγράψω σάς το λέω.
Αναμείνατε στο ακουστικό σας!