Κέηκ καρότου (και τάρτα ντομάτας-τυριού) με αλεύρι αγριοσίταρου (spelt)

Σκαλίζοντας ντουλάπια και καθαρίζοντας, πρώτα ξεβρωμίζεις το χώρο σου, ύστερα ξεβρωμίζεις το μυαλό σου (αφού η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά αφενός, μορφή διαλογισμού αφετέρου), και ανακαλύπτεις επίσης ό,τι ξεχασμένο αλευράκι, λαδάκι, μπαχαράκι είχες στριμώξει και παρατήσει σε μια γωνιά για...χρόνια. Κι εκεί που τα χρόνια παρα-πέρασαν και τα αλευράκια, λαδάκια μπαχαράκια έληξαν, τα πετάς (και κλαίς). Εκεί που βλέπεις να λήγουν σε δυο μέρες, σταματάς να σκαλίζεις τα ντουλάπια, διακόπτεις την καθαριότητα και πιάνεις την δημιουργία.
(Πρώτα η δημιουργία, μετά το ξεβρώμισμα)

Στη δική μου φάση καθαρίσματος - ξεκαθαρίσματος βρήκα διάφορα αλεύρια που είχα κατά καιρούς αγοράσει για να γίνω δεξιοτέχνης μάγειρας: ρυζάλευρο, καρυδάλευρο, αμυγδάλευρο, και άλλα διάφορα σε -άλευρο. Αφού πέταξα τα περισσότερα (γιατί η φιλοδοξία που μένει φιλοδοξία, πληρώνεται), κράτησα το αλεύρι αγριοσίταρου (spelt flour) και σκέφτηκα να το αξιοποιήσω φτιάχνοντας τάρτα και γλυκό υγιεινό!

Και τα φτιάξαμε εγώ και οι άλλοι εαυτοί μου, και τα απολαύσαμε και ως διαδικασία και ως γεύση.
Η βάση της αγαπημένης μου γαλλικής τάρτας με μουστάρδα-ντομάτα-τυρί, έγινε λίγο πιο σκούρα, πιο κριτσανιστή (και πιο νόστιμη μου φάνηκε) με το αλεύρι αγρισίταρου. Τα υπόλοιπα υλικά έμειναν τα ίδια και το ίδιο νόστιμα.

Στο κέηκ καρότου έβαλα πάλι αλεύρι αγριοσίταρου αλλά και καρύδα, σταφίδες, καρύδια, και λαδάκι καρύδας και σταφυλιού
(είδες τι βρίσκει κανείς - λέγε με Μάρθα- αν πιάσει το καθάρισμα-ξεκαθάρισμα;;;)

Η πρωτότυπη συνταγή της γαλλικής τάρτας με μουστάρδα- ντομάτες και τυρί εδώ
Οι φωτογραφίες της καινούριας διασκευής εδώ:

Κι ύστερα ήρθε η ώρα για το επιδόρπιον.
Το κέηκ καρότου το τρώω πάντα πολύ ευχάριστα και σε διάφορες παραλλαγές, αναλόγως τη διάθεσή μου. Άλλες φορές με σταφίδες, άλλες φορές χωρίς σταφίδα, άλλες φορές με κρέμα κρημ τσηζ κι άλλες φορές χωρίς κρημ τσηζ, μόνο με άχνη. Την ελαφρύτερη εκδοχή του με την άχνη προτίμησα σήμερα για να μην με ενισχύσω με έξτρα θερμίδες.

Κέηκ καρότου με αλεύρι αγριοσίταρου (spelt)
η πρωτότυπη συνταγή εδώ

2 φλ. αλεύρι αγριοσίταρου (νομίζω ότι και ολικής αλέσεως μπορείτε να βάλετε με την ίδια επιτυχία)
1 κ.γ μπέκιν πάουντερ
μια σταλίτσα αλάτι
1 κ.γ κανέλα
1/2 κ.γ σκόνη γαρύφαλλο
1/2 κ.γ μοσχοκάρυδο
1 φλ. καστανή ζάχαρη
1/2 φλ. καρύδια χοντροκομμένα
1/2 φλ. σταφίδες (παραλείψτε τις αν δεν σας αρέσουν)
1/2 φλ. νιφάδες ινδοκάρυδου
3 φλ. καρότο τριμμένο (περίπου 8 καρότα)
3/4 λάδι σταφυλιού (ή καρύδας, εγώ έβαλα μισό μισό)
1/4 σιρόπι σφένδαμου (maple syrup)
3 αυγά

Ε(χ)τελούμε

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180C (εσείς εν Ελλάδι) / 350F (εμείς εν ΝΥ)
Λαδώνουμε ελαφρά ένα ταψάκι περίπου 20εκ.
Σε ένα μπωλ ρίχνουμε και χτυπάμε τα αυγά, τα λάδια (καρύδας, σταφυλιού ή καλαμποκιού σε τελευταία ανάλυση) και το σιρόπι σφένδαμου. Σε ένα άλλο μπωλ ανακατεύουμε όλα τα υπόλοιπα στερεά υλικά. Στο τέλος ρίχνουμε τα υγρά υλικά στα στερεά και τα ενώνουμε. Αδειάζουμε στο ταψάκι και ψήνουμε περίπου 50 λεπτά. Δοκιμάζουμε με οδοντογλυφίδα να βγει καθαρή για να' μαστε σίγουροι πως δεν θα το φάμε ωμούλι.

Είναι πολύ αφράτο, γεμάτο μυρωδιές, όχι ιδιαίτερα γλυκό και καθόλου βαρύ.
Στο τρίτο κομμάτι θα σας πω αν με βάρυνε.

Φιλώ σας!

Η εβδομάδα που διανύουμε και ένα κέηκ καρότου χωρίς ψήσιμο

"Που φόρεσα καινούρια καμπαρντίνα και μια βροχή δεν έβρεξε ο Θεός;"
ή
"Κάθε φορά που θα'ρθεις βρέχει;"
Μάλλον το δεύτερο, αφού καμπαρντίνα ούτε αγόρασα ούτε φόρεσα,
αλλά κάθε φορά που θα'ρθει η Μαρθούλα στα κέφια να πάει στο κομμωτήριο να φτιάξει μαλλί... βρέχει.
(Το ίδιο και κάθε φορά θα'ρθει η Μαρθούλα στα κέφια να βάλει πλυντήριο! Αλλά αυτό είναι άλλης ανάρτησης βαγγέλιο - κατά το: "άλλου παπά βαγγέλιο")

Λέγαμε πως κάθε φορά που φτιάχνω μαλλί βρέχει.
Σήμερα λοιπόν αφού το έφτιαξα στο κομμωτήριο, το ίσιωσα, ομόρφυνα και βγήκα, είχε ήδη σκοτεινιάσει ο ουρανός. Είπα... "Τι στην ευχή; Προλαβαίνω να κάνω και νύχια." Τα έκανα, είπα ..."Τι στην ευχή; Προλαβαίνω να πάρω κι ένα κρημ τσιζ" . Πήρα το κρημ τσιζ, και και τζιζ...έπιασε η βρόχα. Έτρεξα και χώθηκα στο τρένο, αλλά πόσο να' μενα στο τρένο; Κάποια στιγμή έφτασα στη στάση μου. Έπρεπε να κατέβω. Άνοιξα ένα τετράδιο, το' βαλα στο κεφάλι, ενώ το πουκάμισο κόλλαγε πάνω μου, και χώθηκα τρέχοντας στην τράπεζα. Αλλά πόσο να' μενα στην τραπεζα; Κάποια στιγμή έπρεπε να βγω. Βγήκα, πήρα ταξί, έφτασα σπίτι και τώρα που γράφω η βροχή σταμάτησε.
Μα τι είναι αυτό τώρα; Με θέλει ο Θεούλης άφτιαχτη;
(Για το πλυντήριο πάλι τι να πω; Με θέλει ο Θεούλης βρώμικη;;; 
Αλλά αυτό είπαμε είναι άλλης ανάρτησης (παπά) βαγγέλιο)

Λέγαμε λοιπόν πως τώρα σταμάτησε να βρέχει, αφού βεβαίως βεβαίως οι άκριες των μαλλιών ψιλοκατσάρωσαν (γκρρρ) και μόλις διαπίστωσα πως έκοψα με το μαχαίρι το καινουργιές βαμμένο νυχάκι μου(ξαναγκρρ). Γιατί αυτό δεν σας το είπα: πως κάθε φορά που θα βάψω νυχάκι, το ξεβάφω το ίδιο απόγευμα, δηλ. το χαλώ. Τώρα που είναι απόγευμα δεν το ξέβαψα-χάλασα, αλλά το'κοψα με το μεγάλο μαχαίρι και έκανε γραμμούλα το νυχάκι (Γκρρρρρρρρρρ)

Λέγαμε λοιπόν πως δεν κρατώ μαλλιά στη θέση τους ούτε και νυχάκια στο χρώμα τους.
Το σημερινό νύχι έπεσε θύμα των μαγειρικών μου δεξιοτήτων πάνω σε ένα blue fish, που πάλευα να βάλω στο φούρνο φασκιωμένο πατατούλες, κρεμυδάκια, μαϊντανούς, λεμόνια, ντομάτες, δάφνες κι όλα τα καλά. Το τύλιξα και στη λαδόκολλα και Κύριος οίδε τι θα βγάλω.
Όλος αυτός ο λαχανόκηπος μπήκε στο ψαράκι και το' πνιξε, γιατί μου είπαν πως τα blue και τα black fish, λέει, μυρίζουν και χρειάζεται να κάνω μαγκιές για να το νοστιμίσω.
Μέχρι να τελειώσω το γράψιμο, θα δω και θα σας πω!

                                     
Την ψαρούκλα αυτή (διότι περί ψαρούκλας πρόκειται) μου την έφερε την εβδομάδα που διανύουμε η ψυχομάνα μου, που της την έφερε ο εγγονός της, που πήγε με τη βάρκα ψάρεμα, έβγαλε καμιά εικοσαριά, και εγώ σήμερα την έβαλα στο φούρνο.

Την εβδομάδα που διανύουμε γράφτηκα στο γυμναστήριο και άρχισα μαθήματα ζούμπα(ς), κοινώς χοροπηδώ, μουσκεύω, χαίρομαι και χάνω και θερμίδες. Η ζουμπο-δασκάλα η Φραντζέσκα είναι μια γυναίκα με σίγουρα 55 χρόνια στην πλάτη, με απίστευτη ενέργεια, απίστευτο κορμί και κοιλιακούς, κι εκεί που εμείς ψιλοσερνόμαστε, αυτή χοροπηδάει και χτυπιέται και πάει πέρα δώθε το μαλλί . Στόχος μου είναι να κάνω 2 ζουμπο-τάξεις μές στην εβδομάδα και μία φορά να πηγαίνω κολυμβητήριο. (Έτσι θέλω να λέω την πισίνα). Το πρωί, πριν φτιάξω (και χαλάσω)μαλλί και νύχι, πρόλαβα και να πλατσουρίσω στην πισίνα.

Την εβδομάδα που διανύουμε (αύριο) θα κάνουμε μια ελληνική βραδιά τραγουδιού στο Greenport δίπλα στο νερό, κι έτσι σήμερα έχω πρόβα, αφού παρουσιάστρια θα είναι η αφεντομουτσουνάρα μου. Θα παρουσιάσω το πρόγραμμα και θα πω και δυο λόγια για τα τραγούδια που θα ακουστούν (πριν τα χοροπηδάδικα, γιατί εκεί δεν μιλάμε, χοροπηδάμε).

Την εβδομάδα που διανύουμε έψησα και μία κασερόπιτα που ενώ την ονειρευόμουνα μαστιχωτή, μου βγήκε κρεμώδης αφού αποφάσισα να την κάνω με μπεσαμέλ από σιμιγδάλι.
Το φύλλο εδώ και η γέμιση εδώ

Την εβδομάδα που διανύουμε έφτιαξα και καροτο-κέηκ, νηστισιμότατο και νοστιμότατο κι υγεινό και χωρίς ψήσιμο. Της ωμής διατροφής, που λένε, δηλαδή raw. Μ' αρέσει να αποφεύγω τα φουρνίσματα όταν μπορώ, και μ' αρέσει να τρέφομαι υγιεινά όταν το θυμάμαι. Δεν είναι το κλασσικό κέηκ με το αλεύρι που φουσκώνει και γίνεται φράπα, είναι πιο ζουμερό και κρεμώδες αλλά είναι πολύ νόστιμο και γεμάτο ξηρούς καρπούς, χουρμάδες, ανανά, λάδι καρύδας και μαυροσίταρο αλεύρι(buckwheat)

                                          Κέηκ καρότου και νηστίσιμο και χωρίς ψήσιμο

Για το γλάσο
2 φλ. κάσιους μουσκεμένα κανα δυο ώρες
1/2 φλ. σιρόπι σφένδαμου (maple syrup)
1-2 κ.σ χυμό λεμονιού
2 κ.σ λάδι καρύδας
λίγο νεράκι (αν χρειαστεί)

Ε(χ)τέλεση
Χτυπάμε όλα τα υλικά στον επεξεργαστή, και αν το γλάσο είναι πολύ πηχτό, ρίχνουμε προσεκτικά λίγο νεράκι. Το φυλάμε στην άκρη και κάνουμε το κέηκ.

Για το κέηκ καρότου
2 μεγάλα καρότα σε κομματάκια
1 φλ. ξερούς χουρμάδες
1 φλ. ξερό ανανά (ή πάλι χουρμάδες)
1/2 φλ. καρύδα
1 1/2 φλ. αλεύρι μαυροσίταρο ( buckwheat flour)
1/2 κ.γλ. κανέλα

Ε(χ)τέλεση
Βάζουμε όλα τα υλικά στον επεξεργαστή και τα αλέθουμε να γίνουν μία μάζα που κολλάει.

Παίρνουμε μία μικρή φόρμα με έλασμα και απλώνουμε στη βάση το μισό κέηκ κι από πάνω απλώνουεμ το 1/3 του γλάσου. Το βάζουμε λίγο στο ψυγείο να σφίξει. Απλώνουμε από πάνω την υπόλοιπη ζύμη του κέηκ και το 1/3 του γλάσου και ξαναβάζουμε λίγο στο ψυγείο. Το βγάζουμε απ' το ψυγείο, αφαιρούμε το δαχτυλίδι της φόρμας και απλώνουμε γύρω από το κέηκ το υπόλοιπο γλάσο. Διακοσμούμε όπως μας αρέσει. Εγώ έβαλα καρύδια και τού πάνε πολύ.

                             Θα διανύσουμε κι άλλες εβδομάδες, άρα εδώ θα'μαστε να τα λέμε.

                                                           Υ.Γ Η ψαρούκλα είναι σούπερ!!!

Παγωμένο κέηκ λεμονιού με μύρτιλα χωρίς ζάχαρη,χωρίς γλουτένη και χωρίς ψήσιμο

Εκεί που λες "τα'φτυσα", πήγαινε λίγο παραπέρα.
Μόλις αισθάνεσαι πως δεν αντέχεις άλλο, πάρε μιαν ανάσα και συνέχισε.
Στο "όχι άλλους κοιλιακούς", κάνε άλλους τρεις κι ύστερα ξεκουράσου.
Μη σταματάς να κάνεις stretch τις αντοχές σου, τα κουράγια σου, τις δυνάμεις σου.
Δεν είναι πως δεν έχεις άλλες. Έχεις και δεν τις ξέρεις.
Δεν είναι πως έχεις όρια. Κάθε μέρα βάζεις καινούρια.
Μέχρι να φτάσεις να κοιτάς έναν "Χωρίς όρια ουρανό".

Όταν ζυμώνω μελομακάρονα και μου κολλήσει η ζύμη, η πρώτη μου σκέψη είναι πως θέλει λίγο αλευράκι ακόμα. Μα αν συνεχίσω να ζυμώνω, με κανά δυο διπλώματα τα υλικά παντρεύονται, μαλακώνουν, αναπνέουν στα χέρια μου κι η ζύμη δεν κολλάει πια, γίνεται εύπλαστη.

Έτσι είμαστε και στο σώμα μας: όσο πιο ευκίνητοι, τόσο πιο ευέλικτοι.
Έτσι και στις συμπεριφορές: όσο πιο ευέλικτες τόσο πιο αρμονικές και με αέρα.

Να θυμόμαστε να δίνουμε αέρα στα πράγματα και χώρο να αναπνέουν.
Και να θυμόμαστε επίσης να αναπνέουμε κι εμείς. Χωρίς να πιέζουμε και να σφίγγουμε.
Κάθε μέρα να πάμε λίγο πιο μπροστά και λίγο παραπέρα.

Παγωμένο κέηκ λεμονιού με μύρτιλα, χωρίς ζάχαρη, χωρίς γλουτένη και χωρίς ψήσιμο
Για 8-10 μερίδες

1/2 φλυτζάνι ωμά αμύγδαλα
1 φλυτζάνι βρώμη
1 φλυτζάνι χουρμάδες σε κομμάτια
1/4 κουταλάκι αλάτι
3 μεγάλες παγωμένες μπανάνες κομμένες σε κομμάτια
2 κ.σ γάλα αμυγδάλου (ή κανονικό)
1 1/2 κ.γ εκχύλισμα βανίλιας
1 φλ. παγωμένα μύρτιλα
2 φλ. κάσιους μουσκεμένα στο νερό τουλάχιστον 1/2 ώρα
1/3 φλ. λάδι καρύδας (σε υγρή μορφή)
1/2 φλ. μέλι
1/4 φλ. χυμό λεμονιού
1 κ.σ ξύσμα λεμονιού
1-2 κ.σ νερό (αν χρειαστεί)
ψιλοκομμένο αμύγδαλο (ή φιλέ) για διακόσμηση

                                                                           Ε(χ)τέλεση

Σε έναν επεξεργαστή τροφίμων χτυπάμε τα αμύγδαλα, τους χουρμάδες, το αλάτι και τη βρώμη μέχρι να ενωθούν. (Εγώ έβαλα διάφορα ξερά φρούτα στη βάση -δαμάσκηνα, μάγκο, βερίκοκα-γιατί δεν είχα χουρμάδες και έγινε εξίσου νόστιμο) Απλώνουμε το καφετί μείγμα στη βάση μιας φόρμας με έλασμα και το πατάμε καλά.Όσο πιο μικρή η φόρμα, τόσο πιο ψηλό το γλυκό (όχι σαν αυτή που έβαλα εγώ).

Στη συνέχεια χτυπάμε στον επεξεργαστή την παγωμένη μπανάνα, το γάλα και το εκχύλισμα βανίλιας, ώστε το μείγμα να γίνει σαν κρεμώδες παγωτό. Αν είναι πολύ πηχτό, ρίχνουμε λίγο γάλα ακόμη. Μετά προσθέτουμε τα μύρτιλα και ξαναχτυπάμε. Ρίχνουμε το μωβ μείγμα πάνω από τη βάση και απλώνουμε καλά. Βάζουμε στην κατάψυξη για 1 1/2 -2 ώρες.

Σε τρίτη φάση, κι αφού έχουμε καθαρίσει τον επεξεργαστή τροφίμων, χτυπάμε τα μουλιασμένα κάσιους με το λάδι καρύδας, το μέλι, το χυμό λεμονιού και το ξύσμα λεμονιού. Απλώνουμε το λευκό μείγμα πάνω από το μωβ μείγμα με τα μύρτιλα και ξαναβάζουμε στην κατάψυξη για τουλάχιστον 6 ώρες.

Το βγάζουμε από την κατάψυξη κανένα δεκάλεπτο πριν σερβίρουμε.Ανοίγουμε το έλασμα, ξεφορμάρουμε και τρώμε με μεγάλη ευχαρίστηση.

Είναι γλυκό ελαφρύ, δροσερό, φρουτώδες, λεμονάτο και προπαντός χωρίς ενοχές από πάχητα ζάχαρης και δίχως πρηξίματα γλουτένης.

Η πρωτότυπη συνταγή από   εδώ

Υ.Γ Γιατί έγραψα όλα αυτά τα προλογικά, δεν ξέρω. Ξέρω όμως πως μ' αυτό το γλυκό πήγα σήμερα το δημιουργικό μου κομμάτι λίγο παρακάτω.
Φιλιά σας δροσερά!