Σάββατο, 25 Αυγούστου 2012

Σοκολατένιος κορμός αλά ιταλικά ή αλλιώς Salame al cioccolato

   Το γλυκό αυτό το δοκίμασα χρόνια πριν, στην Ελλάδα.
Στην Αμερική, πριν από μήνες, δοκίμασα το ίδιο γλυκό με χουρμάδες και σύκα κι ύστερα έγραψα ένα κείμενο για να το συνοδέψω.
Μαζί και τα δυο δεν τα πόσταρα ποτέ.
Κι είναι σήμερα η μέρα να το κάνω.
Το timing στη ζωή είναι μεγάλο πράγμα.
Να είσαι σε ένα μέρος στη σωστή στιγμή.
Να πεις μια κουβέντα στη σωστή στιγμή.
Όσο για το θέατρο, το timing είναι το κλειδί της επιτυχίας, ειδικά στην κωμωδία, που χρειάζεται να ξέρεις να "ατακάρεις" τη σωστή στιγμή και να "πλασσάρεις" το αστείο με τέτοιο τρόπο που θα "κατέβει" στον κόσμο.

   Σήμερα λοιπόν κι εγώ σας "πλασσάρω" το "σοκολατένιο σαλάμι" χωρίς προσθήκη ξερών φρούτων, και αντί για μακρόστενο, το κάνω στρογγυλό.
Το στολίζω και με λουλουδάκια....
και ναι, μπορεί να μην είναι πια σαλάμι, να μην είναι πια ρολό, αλλά είναι μια σοκολατένια λιχουδιά, που'βαλε τα καλά της.

Salame al cioccolato

Υλικά
24 μπισκότα πτι μπερ
350 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα
225 γρ. βούτυρο μαλακό
4 κουταλιές της σούπας αμαρέττο ή κονιάκ (Εγώ σήμερα έβαλα αμαρέττο)
2 κρόκοι αυγών
50 γρ. αμύγδαλα ελαφρώς καβουρδισμένα και κομμένα

Για την επικάλυψη
25 γρ. τριμμένα αμύγδαλα
Μια χούφτα τριμμένα μπισκότα
Ε(χ)τέλεση
Θρυμματίστε ελαφρά τα μπισκότα.
Βάλτε τη σοκολάτα μαζί με το λικέρ και λίγο βούτυρο να λιώσει είτε σε μπεν μαρί είτε στα μικροκύματα (αν σάς αρέσουν) και ανακατώστε.
Αφείστε τη σοκολάτα να κρυώσει δύο λεπτά και μετά ρίξτε μέσα τους κρόκους των αυγών και στη συνέχεια το υπόλοιπο βούτυρο λίγο λίγο.
Προσθέστε τα θρυμματισμένα μπισκότα, τα καβουρδιμένα αμύγδαλα, ενσωματώστε όλα τα υλικά στο μείγμα .
Βάλτε το μείγμα στο ψυγείο για καμιά ωρίτσα να σφίξει πριν το πλάσετε.
Όταν το βγάλετε απ' το ψυγείο, απλώστε το σε μια λαδόκολλα που έχετε βουτυρώσει ελαφρά και έχετε ρίξει επάνω λίγο από το μείγμα μπισκότου-αμύγδαλου για την επικάλυψη.
Πλάστε το στο σχήμα που θέλετε και ρίξτε από πάνω του το υπόλοιπο μείγμα μπισκότο- αμύγδαλο.
(Όταν κρυώσει πολύ στο ψυγείο, είναι δύσκολο να κολλήσει το μπισκότ-αμύγδαλο)
Ξαναβάλτε το στο ψυγείο 4 ώρες να σφίξει καλά.
Μισή ώρα πριν το σερβίρετε, βγάλτε το απ' το ψυγείο να μαλακώσει.
Κόψτε το σε φέτες και σερβιριστείτε.

Και τώρα το κειμενάκι μου που βρήκε επιτέλους τη θέση που του ταιριάζει.
Το μπλε τετράδιο της μαμάς
Για ένα σοκολατένιο ρολό τίγκα στη σοκολάτα

   Μέρες το ψάχνει εκείνο το μπλε τετράδιο. 
Τίποτε σπουδαίο στο μάτι. Ένα απλό σχολικό τετράδιο σαραντάφυλλο, με μπλε εξώφυλλο, λερωμένες σελίδες από βουτυρωμένα δάχτυλα, και μια ετικέτα που έγραφε "Συνταγές της μαμάς". 
Ήταν πολυταξιδεμένο το τετράδιο και διαβασμένο πολλάκις. Χρόνια τώρα πρότεινε μενού για κάθε περίσταση: μοσχαράκι κοκκινιστό την Κυριακή, χοιρινό ρολλό τα Χριστούγεννα, ανάποδη μηλόπιτα στην εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο, το μπισκοτογλυκό της γιαγιάς στις μαζώξεις με τα σόγια. 
Και σήμερα, Κυριακή, 30 Αυγούστου, του αγίου Αλεξάνδρου, ημέρα που γιόρταζε η μαμά κι είπε να την τιμήσει μ' ένα τραπέζι βγαλμένο απ' το δικό της το τετράδιο, εκείνο ήταν φευγάτο. 

   Περίμενε μερικούς φίλους κατά τις 4μμ, η ώρα ήταν εννιά το πρωί, το σπίτι είχε γίνει φύλλο και φτερό, μα το τετράδιο ...άφαντο.
Σε μισή ώρα εγκατέλειψε κάθε προσπάθεια κι είπε να προσφέρει στους φίλους της, ένα παραδοσιακό μαμαδίσιο γεύμα, λίγο πειραγμένο απ' τα χεράκια της. Έτσι δεν κάνουν κι οι μεγάλοι σεφ; Προσθέτουν στην παράδοση το δικό τους 
touch. 

   Έκοψε το κοτόπουλο σε μερίδες και το φούρνισε μαζί με τραγανές ρόγες σταφυλιού.
Στ' αυτιά της ήταν διαρκώς η ενοχλημένη φωνή της μαμάς, που θα'λεγε:
"Μα τι δουλειά έχουν τα σταφύλια στο κοτόπουλο; Κύριε ελέησον!"
Ζύμωσε τυροπιτάκια και πρόσθεσε στο μείγμα λίγο 
cream cheese.
(Όχι και μεγάλη ατασθαλία, ε μαμά;)
Έσπασε ένα ρόδι και το σκόρπισε στη μαρουλοσαλάτα.
"Παιδί μου στην εξώπορτα το σπάν το ρόδι για το καλό του χρόνου, όχι στο μαρούλι!", άκουσε πάλι στ' αυτιά της τη μαμά!
Κι όταν ήρθε η ώρα του γλυκού, θυμήθηκε τον κορμό της , "μωσαϊκό" το λέει η μαμά, και τον φτιάχνει με κακάο, μπισκότα και καρύδια.
Το παίδεψε λίγη ώρα στο μυαλό της, να την πάρει, να μην την πάρει τηλέφωνο; Να τη ρωτήσει, να μην τη ρωτήσει τη συνταγή;
Τελικά αποφάσισε να συνεχίσει να πειράζει τις "συνταγές της μαμάς" και να ακολουθήσει την έμπνευση της στιγμής της.
Κράτησε τα μπισκότα και το κονιάκ, αντικατέστησε το κακάο με μπόλικη κουβερτούρα, και πρόσθεσε ξερά σύκα, χουρμάδες και δαμάσκηνα.
 
Κάπου το είχε δει, κάπου το'χε διαβάσει, αλλά πού; Και πώς το λέγαν; Πώς το λέγαν;

   Στις 3μμ έστρωσε το άσπρο τραπεζομάντηλο της μαμάς, πλεγμένο με το βελονάκι, κι έβγαλε το καλό σερβίτσιο που της έφερε δώρο η θεία η Αυγή απ' τη Ρωσία .
Το σόϊ είχε την τιμητική του σήμερα, ανήμερα του αγίου Αλεξάνδρου.
Στις 4μμ καθίσανε στο τραπέζι.
Στις 5μμ τέλειωσαν την πρώτη μερίδα.
5.05 μμ παρήγγειλαν δεύτερη.
Στις 6μμ δεν υπήρχε ψίχουλο.
Τις εντυπώσεις έκλεψε ο πειραγμένος σοκολατένιος κορμός. 

Οι φίλοι ζητούσαν τη συνταγή και τ' όνομά του κι εκείνη αδυνατούσε να απαντήσει και στα δυο.

   Την επαύριο, την ξύπνησε το επίμονο κουδούνισμα του τηλεφώνου. Ήταν η μαμά, που περίμενε ν' ακούσει τις εντυπώσεις από το χτεσινό, παραδοσιακό (;) τραπέζωμα.
"Λοιπόν; Για πες; Τι έφτιαξες;" , η μαμά.
"Τα γνωστά, ξέρεις...Τυροπιτάκια...", εκείνη.
"Με φέτα βαρελίσια, όχι τελεμέ! Ξέρεις εσύ!"
"Ναι, μαμά, ξέρω"
(Τσιμουδιά για 
cream cheese)
"Άλλο;", η μαμά.
"Κοτόπουλο στο φούρνο..."
"Έτσι, παραδοσιακά! Με πατάτες λεμονάτες ,ε;"
("Όχι μαμά, με ρόγες σταφυλιού", ήταν να πει, δεν τόλμησε όμως να το ξεστομίσει γιατί θα την έσφαζε στο γόνατο η μαμά )
"Ναι, μαμά!".
"Σαλάτα δεν έκανες;"
"Ναι, μαρουλοσαλάτα. "
 
"Ωραία, ωραία, με μπόλικα κρεμμυδάκια και άνηθο"
("Με μπόλικα σπόρια ροδιού μαμά", φώναζε ο εσώτερος εαυτός της, αλλά τον ξαναφίμωσε και σιώπησε.)
"....."
 
"Αυτά μόνο; Νηστικοί θα μείναν οι ανθρώποι', η μαμά.
"Φάγανε και γλυκό"
"Πάλι καλά. Δεν πιστεύω να πήρες αγοραστό;"
"Όχι ,καλέ, έφτιαξα τον κορμό σου."
"Μάλιστα, το μωσαϊκό! Καλά έκανες. Θυμήθηκες να ραντίσεις τα μπισκότα με κονιάκ;"
"Ναι, μαμά" 
(Ουφ,αυτό ήταν αλήθεια Κι ύστερα δάγκωσε τη γλώσσα της και τα ξερά φρούτα τα'φαγε η μαρμάγκα.)
"Ωραία, ωραία. Νόστιμα κι εύκολα. Και για ό,τι δεν θυμόσουν, άνοιγες το τετράδιο. Όλα είναι εκεί. "
"Ναι, μαμά"
(Όλα εκεί είναι, το τετράδιο όμως πού είναι;")

   Έκλεισε το τηλέφωνο χαρούμενη η μαμά που οι συνταγές της παράδοσης έβγαλαν την κόρη ασπροπρόσωπη, κι εκείνη βάλθηκε να συμμαζέψει. Έπιασε την ηλεκτρική. Μέσα στα ψίχουλα ήταν το σπίτι, κάτω απ' το τραπέζι, στις γωνιές, τα πιο πολλά σκουπίδια ήταν χωμένα κάτω απ' τα ντουλάπια της κουζίνας. Η σκούπα μπαίνει βαθειά, και...ουπς! Κάπου βρίσκει! Σκύβει εκείνη και το βρίσκει! ΤΟ ΜΠΛΕ ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ!
Τώρα; Μα τώρα; Γιατί τώρα;
Το ανοίγει κι εκεί, μπροστά μπροστά, σ' ένα χαρτί κομμένο από ένα περιοδικό με συνταγές, ένας κορμός σοκολατένιος με ξερά σύκα, χουρμάδες και δαμάσκηνα. Και πάνω ψηλά, το όνομά του: 
Salame al cioccolato. Μέσα στο μπλε τετράδιο της μαμάς."
Κομμένο το άνωθεν γλυκό θα ποσταριστεί σε άλλη στιγμή,
όταν το timing θα είναι κατάλληλο.
Ave!!!

5 σχόλια:

  1. Το κείμενο σου με έκανε να δακρύσω από πολλά συναισθήματα που με κατ έκλεισαν.
    Δεν φτιάχνω κορμό δεν ξέρω αν μ΄αρέσει έτσι ή αλλιώς αλλά μ αρέσει να διαβάζω τα πειράγματα στις συνταγές.
    Καλό σου βράδυ και καλή Κυριακή αύριο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλό βράδυ και σε σένα, Ξανθή μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. To "timing" είναι μεγάλο πράγμα σε κάθε έκφραση και φάση της ζωής μας καλή μου! Και από κακό timing πολλά κακά έπονται...
    Όσο για την ηλεκτρική σκούπα... είχε τον δικό της λόγο και ρόλο σ' αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή :-)))

    Κορμός, Μωσαϊκό πειραγμένο ή κλασσικό, όποιος δεν το έχει γευτεί...απλώς ΧΑΝΕΙ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα, Πηνελόπη μου, που μάς πήγες διακοπές και χαθήκαμε...
    Καλώς μάς ξανα-γύρισες!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχαν και οι δικές μου διακοπές τέλος καλή μου φίλη :-(
      Αλλά αφήνω τις ελπίδες μου να ακουμπούν πάντα στα ΣΚ του Σεπτέμβρη και όχι μόνον!
      Φιλιά και καληνύχτες από την Αθήνα, που δροσίζει πια τα βράδια!

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...