Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

Το dip της Έρης κι ένα παιχνίδισμα παραμυθιού

Αυτό το dip της Έρης, με cream cheese, cheddar cheese, μαγιονέζα, καπνιστό ζαμπόν, κρεμμυδάκι και αγκιναράκια, το μπάνισα και είπα "θα το κάνω".
Μετά δεν πρόλαβα και το άφησα.
Μετά ξαναθυμήθηκα το μπανισμένο, το πρόλαβα για ένα τραπέζι, το πήγα  και "πάθανε".
Τόσο πολύ "πάθανε", που κάποιοι το ζήτησαν για ένα επόμενο καθορισμένο τραπέζωμα, άλλοι ζητήσανε τη συνταγή για ενδεχόμενα μελλοντικά τραπεζώματα και σήμερα το ξανάκανα για ένα casual τραπέζωμα φίλης που γενεθλιαζότανε. Το δοκίμασε η παρέα και άκουσα:
"Oh my God, what is this?",
"πάω για τσιγάρο, μη το φάτε όλο",
"καλύτερα να το πάρετε από μπροστά μου πριν το φάω όλο".
Τι άλλο να πω; Σ' αυτό το dip δεν υπάρχει περίπτωση αποτυχίας.
Η μοναδική αποτυχία είναι να τουρλουμπουκιάσεις στο φαί και να σκάσεις.
Thank you Έρη.
http://eri-captaincook.blogspot.com/2012/12/dip-giveaway.html
Εγώ πάλι, αφού πήρα τη συνταγή αλλουνού, έγραψα ένα δικό μου "παιχνίδισμα παραμυθιού" για τα γενέθλια της φίλης  που θα μπορούσε να λέγεται "Το παραμύθι του ονείρου". Διαβάζεται με διάθεση μυθική και παραμυθική.

"Το παραμύθι του ονείρου"
Μ' ένα παιχνίδισμα παραμυθιού

Μια φορά κι έναν καιρό,
σ’ ένα νησί μικρό,
στης θάλασσας τα βάθη,
έσκασε μύτη ένα μωρό,
μικρό και φασκιωμένο , σε καλάθι.

Ήτανε ένα γελαστό μωρό,
που λικνιζότανε,
κι ονειρευότανε.
Κάτω απ’ το βλέφαρό του το κλειστό,
ονειρευότανε μια πόλη σαν πηλό,
που με χτυπήματα,
άλλαζε σχήματα.

Και το μωρό με γελάκια,
χτυπούσε τα χεράκια,
κι έφτιαχνε ή τριγωνικά γυαλιά,
ή χωνάκια κωνικά σε παγωτά,
ή κροκάδια κυκλικά σε αυγά.

Ιδέα δεν είχε το μωρό από γυαλιά, αυγά και παγωτά.
Τού αρέσαν μόνο τα χτυπήματα,
κι έτσι συνέχεια άλλαζε σχήματα.

Λικνιζότανε
κι ονειρευότανε
όλο χτυπούσε,
κι όλο γελούσε.
Κουνιόταν το μωράκι 
μες στη βάρκα- καλαθάκι,  
«χτύπαγε»
κι από σπίτια «έφτιαχνε» σπουργίτια,  
«χτύπαγε»
κι από αετούς έφτιαχνε χαρταετούς.
 
Κι όπως γελούσε στον ύπνο το βαθύ,
γίνονταν κι εκείνο λίγο πιο μακρύ.
Μάκραιναν χέρια, πόδια,
νύχια και μαλλιά,
ώσπου βγήκε μία κοπελλιά,
«χραπ» έσκασε η φασκιά,
γίνηκε πανί λευκό
«έσκασε» και το καλάθι,
γίνηκε σκαρί  γερό,
«χοπ» επήδηξε κι η κόρη μέσα στο νερό.
 
   Γελούσε το κορίτσι γιατί σκέφτονταν πως ξύπνησε στην πολιτεία του ονείρου . Τσίμπησε το σώμα της να πιάσει τον πηλό και το πόνεσε, κούνησε το νερό και το άφρισε, τράβηξε το σκαρί , φόρεσε το πανί, ένα μόνο κομμάτι το’σκισε , το άφησε στη βάρκα, είπε «χοπ χοπ», δηλαδή «πάω βόλτα» κι έφυγε.
  Γύρισε να’ βρει κτίρια κι ανθρώπους να τους φτιάξει με τα χτυπήματά της  βώλους, δώρα- πακέτα, αερόστατα ή στρογγυλά γλυκά . Στην τελευταία σκέψη, μια στρογγυλή τρύπα άνοιξε στο στομάχι της που για να κλείσει χρειαζότανε ένα μεγάλο στρογγυλό γλυκό.
Περπατούσε κι έλεγε :
«Χοπ»
(περπατάω ),
«χοπ χοπ»
(βόλτα πάω),
 «χοπ χοπ χοπ»
(μου φαίνεται πεινάω)
 «χοπ χοπ- χοπ χοπ»
(στρογγυλό γλυκό- θα φάω)
Με τα «χοπ» την ακολούθαγε κι ο ήλιος.
Στο ένα «χοπ» ο ήλιος έκοψε δεξιά,
στα δύο έστριψε αριστερά,
στα τρία πήγε ευθεία,
και στα τέσσερα, ήλιος και  κορίτσι βγήκαν μαζί σ’ ένα μεγάλο ξέφωτο με δέκα μικρούς κύκλους στη σειρά, όσα τα «χοπ».
Το κορίτσι με με τα μακριά μαύρα μαλλιά και το μακρύ άσπρο ρούχο πέρασε τους κύκλους πηδώντας δέκα φορές στο ένα πόδι και στάθηκε μπροστά σ’ ένα σπιτάκι στρογγυλό, κιτρινωπό σε σχήμα αυγό, με μια κωνική πορτούλα σα χωνάκι παγωτό και δυο τριγωνικά  παραθυράκια σα γυαλάκια στο πλάι.
   Η κόρη χτύπησε τα χέρια δυο φορές και το μπροστινό τοιχάκι τού αυγόσπιτου φούσκωσε δις, ξεφούσκωσε τρις, άπλωσε σα ζύμη σε χαλί, άφησε το κορίτσι να μπει και ξανάκλεισε σαν αυγό πίσω του. Μέσα στο αυγόσπιτο βρήκε δύο οβάλ κρεββατάκια, δύο κυβοειδή τραπεζάκια, δυο τετράγωνα καρεκλάκια  και διάσπαρτες πετρούλες, κρυσταλλάκια και σπιρτόκουτα, καθρέφτες, κουβαδάκια και φτυαράκια. Πάνω σε ένα κύβο είχε ένα μπωλ βαθύ ημικύκλιο γεμάτο στρογγυλά γλυκά  που το κορίτσι μπουκώθηκε χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς πολλά «χοπ», και γέμισε την στρογγυλή την τρύπα στην κοιλιά του.
   Χτύπησε μετά τα χέρια μια φορά, είπε «χοπ» «ευχαριστώ», και τα κρεβάτια γίνανε πολύεδρα,  τα τραπεζάκια  ρόμβοι, οι καρεκλίτσες πήρανε σχήμα καρδιάς κι εξαφανίστηκε το ημικύκλιο το μπωλ .  Είπε «χοπ-χοπ» «μ’ αρέσει», και με δυο χτυπήματα το σπίτι - αυγό έγινε κήπος.
Πέσανε οι τοίχοι κι όλος ο κόσμος ντύθηκε πράσινος.
 
Είναι εκεί τώρα το κορίτσι. Στο όνειρο.
Χτυπάει τα χέρια της και φτιάχνει κλουβιά, φτιάχνει αεροπλάνα, πετάει...
  Τώρα είναι αργά και κοιμάται.
Ονειρεύεται τη θάλασσα που έχει αφήσει το σκαρί της.
Δίπλα στη βάρκα είναι ένα αγόρι, με μαύρα μακριά μαλλιά που κάνει «χοπ» και παίρνει το πανάκι της στα χέρια του. Βγαίνει στη στεριά,
κάνει ένα «χοπ» και στρίβει δεξιά,
«χοπ χοπ» αριστερά,
«χοπ χοπ χοπ» ευθεία...
Πριν πει τα τέσσερα "χοπ" που θα τον βγάλουνε στο ξέφωτο, λέει το κορίτσι ένα «χοπ», δηλαδή «έλα», χαμογελάει και περιμένει.
                                                                                                          

29 σχόλια:

  1. Καλημέρα παραμυθατζού!!Πολύ γλυκιά ιστορία.
    Το ντιπ το έχω κι εγώ μπανίσει και περιμένω τις φρέσκες αγκινάρες.
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Ξανθή μου, πολύ μ' αρέσει ο τίτλος του χαιρετισμού!
      Εγώ έβαλα αγκιναράκια μέσα από βαζάκι και ήτανε πολύ ωραία!
      Καλοφάγωτο όταν το φτιάξεις, που θα είναι δηλαδή, δεν έχω καμία αμφιβολία!Φιλιά!

      Διαγραφή
  2. Τι όμορφη ιστορίαααα!!!! Πολύ ωραίο και το ντιπ... Τέλειος συνδυασμός, διαβάζουμε και τρώμε!!!! :-))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατά το "άρτος και θεάματα", έχουμε "άρτο κι αναγνώσματα"!
      Καλημερούδια μας Κική μου!

      Διαγραφή
  3. Μπράβο βρε Μαρθουλίτα!
    Μου είχε ξεφύγει αυτό το dip μιας που μόλις είχα γεννήσει και απείχα λίγο από τα bloggo-δρώμενα, οπότε τώρα που το είδα σε σένα, θα το φτιάξω οπωσδήποτε!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    2. Παρ' το στα χρυσά χεράκια σου, Ερμιόνη μου, βάλε και τη δική σου εσάνς, και θα βγει ένα αριστουργηματικό αριστούργημα, τι να σου λέω!!!
      Φιλάκια στη γλυκειά μαμά!

      Διαγραφή
  4. Θεε μου, Θεε μου, τι χαρά και ευχαρίστηση μου είχες κρυμμένη Μάρθα μου, πόσο χαίρομαι για το dip και πραγματικά απόλαυσα το ταξίδι!
    Σε ευχαριστώ πολύ πολύ!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η χαρά είναι και δική μου που το' φτιαξα και το καλόφαγα,
      όσων το γλυκο-καλόφαγαν επίσης,
      και όλων αυτών που δοκιμάζουν τα πιάτα σου και γεύονται νοστιμιές, Έρη μου!
      Να είσαι καλά και πολλά πολλά φιλάκια!

      Διαγραφή
  5. Αυτή την συνταγή την έχω βάλει κι εγώ στο μάτι! Αφού την δοκίμασε κι εσύ και τόσοι άλλοι δεν θα μου ξεφύγει!
    kathy by anthomeli

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να μη σού ξεφύγει, κρίμα θα'ναι να πάει χαμένη τόσο πλούσια γεύση!
      Καλημέρες πολλές!

      Διαγραφή
  6. Νομίζω ότι το ντιπ αυτό έχει κλέψει καρδιές! Θα το κάνω με την πρώτη ευκαιρία!
    Η γραφή σου πάντα απολαυστική κοριτσάκι μου! Συγχαρητήρια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ, Αναστασία μου, για τα καλά σου λόγια.
      Όσο για το κλεφτρόνι dip, τι να πω; Είναι ωραίο ντιπ κατά ντιπ!!!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  7. Μάρθα, ωραίο το ντιπ της Έρης, αλλά και το δικό σου κείμενο, αλλά και οι φωτογραφίες μου άρεσαν ιδιαίτερα.
    Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ χάρηκα που τα χάρηκες όλα, και γραφή και τροφή και φώτος.
      Καλή μας μέρα λοιπόν!

      Διαγραφή
  8. Η γραφή σου είναι απίθανη Μάρθα μου, μπράβο!Το ντιπ της Έρης το έχω βάλει και γω στο μάτι, φαίνεται εξαιρετικό!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου, Ελένη μου, κι ευχαριστώ.
      Εμπνεύστηκα απ' τα γενέθλια της φίλης μου, είχα και το dip της άλλης φίλης μου κι ανοίξαν οι ουρανοί!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  9. Πόσα "χοπ" να πω για να ξαναβγεί ήλιος εδώ που ζω?

    Πες μου Μαρθάκι μου, επειγόντως τον χρειάζομαι!

    Φιλιά και όμορφη, φωτεινή μέρα να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι να κάνει ο ήλιος τα δικά "χοπ" να βγει και μάλλον τώρα κοιμάται κι ονειρεύεται. Καλημέρα κι ελπίζω σε λίγο να βγει το φως!

      Διαγραφή
  10. :-)) Παραμυθοπλάστρα, Παραμυθατσού, Παραμυθού...και πάει λέγοντας ... και κάνοντας χοπ-χοπ... την βλέπω σε λίγο μέχρι τον ήλιο να φτάνει ... και να τον αδράχνει!

    Αυτό το ντιπ έχει πολύ ωραίο "αμφάς" αλλά και "προφίλ" ομολογουμένως οπότε κάποια στιγμή θα του κάνω κι' εγώ μια "φωτογράφηση"!

    Φιλιά σας πολλά εκεί στα ξένα που είστε :-))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλιά σας πολλά από τα ξένα, με όλους τους ωραίους "τίτλους" που με στολίζετε πια!!!
      Το dip, δεν ξέρω αν έχει καλό αμφάς αλλά καλόύς φανς έχει μπόλικους.
      Καλημέρες πολλές!

      Διαγραφή
  11. Κι εγώ το έχω μπανίσει και σε όποιο super market πάω ψαχνω αγγιναράκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα τα βρεις, θα τα βρεις, ο επιμένων νικά. Φιλάκια, Νοτούλα μου!

      Διαγραφή
  12. Απολαύσαμε το ντιπ της Έρης έτσι όπως μας το περιέγραψες και εξίσου μαγικά διαβάσαμε την παραμυθιάρικη ιστορία σου και χαζέψαμε τις φανταστικές φωτογραφίες που τη συνόδευαν. Πάντα μας εμπλουτίζεις την κάθε σου ανάρτηση με κάτι διαφορετικό. Ταλέντο! Υποκλίνομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανταποδίδω την υπόκλιση με πολλές πολλές πρωϊνές ευχαριστίες!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  13. Πρώτα το παραμυθάκι έκλεψε την παράσταση και το ντιπ ακολούθησε!
    Συγχαρητήρια πολυτάλαντη Μάρθα!
    Φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ Ελένη μου, μόλις όμως δοκιμάσεις και το dip θα δεις και τα δικά του ταλέντα!

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...