Παίζοντας με συνταγές άλλων: Γλυκιά μηλόπιτα με κρέμα τυριού και πικάντικο κέηκ με γραβιέρα και σύκα

Τι κάνεις όταν περιμένεις να δεις το γιατρό μαζι με καμιά δεκαριά ακόμη σερνάμενους- μπουκωμένους- Έλληνες κατά βάση, δεν εχεις ραντεβού, βαριέσαι αλλά πρέπει να κάτσεις, χρειάζεσαι αντιβίωση, έκλεισε η φωνή σου, δεν πήγες σήμερα στο σχολείο, για να δούμε αν θα τραγουδήσεις αύριο με τις Γυναίκες, λοιπόν τι κάνεις; Ανοίγεις το κινητό κι αρχίζεις να προετοιμάζεις ανάρτηση. Έτσι η αναμονή κυλάει ευχάριστα. Ευτυχώς τα ψησίματα τα'χεις κάνει, τράβηξες και μερικές φωτογραφίες, καποιες θαχουν βγει καλές, λες, και συνεχίζεις να γράφεις. Γράφεις για τις συνταγές άλλων που δοκίμασες και συστήνεις. Όχι για να κάνεις διαφήμιση αλλά γιατί σου άρεσαν.
Μία γλυκιά και μία αλμυρή.
                                                                            Μια με μήλα και κρέμα τυριού,

                                                                               και μια με γραβιέρα και σύκα.

Η μηλόπιτα πάρθηκε από την Νανά Λεοντίδου και το αλμυρό κέηκ από την http://foodjunkie.eu

Σε φόρμα φτιαγμένες και οι δύο, νόστιμες κι αφράτες και οι δύο, για άλλες ώρες κάθε μια.
Μ' ενα αρωματικό τσαγάκι η μηλόπιτα  (τσαγάκια ονειρεύεται ο κρυωμένος μου λαιμός ), μ' ένα δροσερό ροζέ κρασάκι  το πικάντικο κέηκ (πώς μου'ρθε τώρα αυτό μη με ρωτάτε, το κρύωμα συστήνει κρασί). Ώρα για το δια ταύτα.

                                                             ΜΗΛΟΠΙΤΑ ΜΕ ΚΡΕΜΑ ΤΥΡΙΟΥ

                                                                 Η πρωτότυπη συνταγή εδώ
Γ* Οι μόνες αλλαγές που έκανα είναι ότι έβαλα βούτυρο αντί μαργαρίνης και δεν έριξα όλη την κανελοζάχαρη στα τοιχώματας της φόρμας μου. Μου φάνηκε αρκετή η μισή.

Στην αρχή φοβόμουνα πώς θα γεύομαι την κρέμα του τυριού μέσα στη μηλόπιτα κι ότι θα με ξενίσει η κρεμώδης υφή του. Μόλις τη δοκίμασα, κατάλαβα πως δεν υπάρχει ίχνος λιπαρότητος στη γεύση, ίσα ίσα, η μηλόπιτα είναι τριφτή κι αφράτη. Κέηκ κανονικό, με μήλα κανονικά και πλουσιοπάροχα. Απλή και με όλα τα υλικά ισορροπημένα πολύ ευγενικά.

Όσο για το πικάντικο κέηκ με τη γραβιέρα και τα σύκα, δεν είναι τόσο πικάντικο. Το άφησα μια μέρα και μετά το δοκίμασα. Μάλιστα, άντεξα να περιμένω! Το βρήκα πολύ νόστιμο, πολύ διακριτικό, με τραγανή την αίσθηση του σύκου και με το τυρί να μπερδεύεται στη ζύμη του κέηκ και να την δένει πολύ ευχάριστα .

                                                   ΠΙΚΑΝΤΙΚΟ ΚΕΗΚ ΜΕ ΓΡΑΒΙΕΡΑ ΚΑΙ ΤΥΡΙ

                                                               Η πρωτότυπη συνταγή εδώ
380γρ. βούτυρο αγελαδινό, σε θερμοκρασία δωματίου
50γρ. καστανή ζάχαρη
5 αυγά (ήταν πολύ μεγάλα τα δικά μου, ισοδυναμούσαν με 6 κανονικά του Παρλιάρου)
100γρ. γάλα
390γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1κ.γ μπέκιν πάουντερ
1κ.γ πιπέρι
250γρ. τριμμένη γραβιέρα Κρήτης ή άλλο πικάντικο τυρί
226 γρ. ξερά σύκα ψιλοκομμένα (τα μείωσα από 300γρ που έλεγε ο Παρλιάρος να μη γλυκίσει πολύ)

Ε(χ)τέλεση
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170C/340F.
Βουτυρώνουμε- αλευρώνουμε μια φόρμα για κέηκ
Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε αλεύρι-μπέκιν- πιπέρι
Σε άλλο μπωλ χτυπάμε βούτυρο και ζάχαρη να αφρατέψουν
Προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά.
Στη συνέχεια ρίχνουμε εναλάξ το γάλα με το μείγμα του αλυριού
Στο τέλος προσθέτουμε τη γραβιέρα και τα σύκα.
Ψήνουμε για καμιά ωρίτσα περίπου (μπορεί και λιγότερο, δοκιμάστε με ένα μαχαίρι για ναστε σίγουροι)

Όπως διάβασα, η συνταγή βασίστηκε στο Στέλιο Παρλιάρο, με μερικές προσαρμογές. Εγώ δεν ακολούθησα τις προσαρμογές, που είμαι σίγουρη θα είναι εξίσου πετυχημένες, επέστρεψα στις δόσεις του Παρλιάρου και έχω τώρα φυλαγμένο το κέηκ σε μεταλλικό κουτί. Ανοίγω και τσιμπολογάω, ανοίγω και τσιμπολογάω.

Και νομίζω έτσι θα περάσει η μέρα σήμερα. Ξαπλωτή κι ορθή, θ' ανοίγω και θα τσιμπολογάω μηλόπιτες και κέηκ γραβιέρας. Μια το γλυκό και μία το πικάντικο. Μέχρι ν' ανοίξει η φωνή!
Με τις υγείες μας και στην κυριολεξία του πια!

Κριτσίνια με γραβιέρα και ντιπ αβοκάντο με λιαστές ντομάτες

Όσο κουρασμένη κι αν είμαι, ειδικά την τελευταία περίοδο, πάντα βρίσκω χρόνο να μπω στην κουζίνα να ανακατέψω κουτάλες, να βρωμίσω κατσαρόλες, να βουτήξω τα χέρια μου στις ζύμες, να ξεπλύνω τα χέρια στα νερά. Καθαρίζω έτσι, αποβάλλω τοξίνες, φόρτο, άγχος, βάρη, πετάω, πετάω, πετάω...Τα βράδια ξαπλώνω στο κρεβάτι μου κι έχω δίπλα μου μια ντάνα περιοδικά μαγειρικής. Είναι το μόνο που μπορώ να δω πριν κλείσω τα μάτια. Πιάτα με ψητά, σαλάτες, καλαθάκια με κουλούρια ησυχάζουν τα μάτια, την ψυχή και το μυαλό μου. Ό,τι πέσει από βραδίς στο μάτι μου, την άλλη μέρα μπαίνω στην κουζίνα μου και το ψαχουλεύω.
Χτες το βράδυ "ψαχούλεψα" κριτσίνια με γραβιέρα Κρητης και ντιπ αβοκάντο με λιαστές ντομάτες. Μια γιορτινή συνταγή της Ντίνας Νικολάου συνταγή για το απεριτίφ. Το ντιπ με ενθουσίασε επί τόπου. Τα κριτσίνια έπρεπε να περιμένω λίγο. Να τα ξαναψήσω, να ροδοκοκκινίσουνε, να με ενθουσιάσουν σήμερα. Μερικά πράγματα αργούν να δώσουνε καρπό. Πρέπει να μάθεις να περιμένεις.

                                                                    Κριτσίνια με γραβιέρα
                                                                          Για 30 κομμάτια

                                                         160γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
                                                    100γρ. παγωμένο βούτυρο σε κομματάκια
                                                                    120γρ. γραβιέρα τριμμένη
                                                                         1 κ.σ ρίγανη ξερή
                                                                          1 κρόκος αυγού
                                                                        1 κ.σ χοντρό αλάτι

                                                                               Ε(χ)τέλεση

Σε μία λεκάνη δουλεύουμε το αλεύρι με το παγωμένο βούτυρο να φτιάξουμε μια ζύμη που τρίβεται. Προσθέτουμε τη γραβιέρα και τη ρίγανη (ή θυμάρι αν σας αρέσει καλύτερα). Ζυμώνουμε. Προσθέτουμε τον κρόκο του αυγού και 1 κουταλιά της σούπας νερό και ζυμώνουμε λίγα λεπτά να ενωθούν καλά τα υλικά μας. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200C/ 400F . Κόβουμε κομμάτια απ' τη ζύμη σε μέγεθος καρυδιού και πλάθουμε μακρόστενα μπαστουνάκια 10-12 εκ. Στρώνουμε μια λαμαρίνα με χαρτί ψησίματος και απλώνουμε τα μπαστουνάκια. Τα αλείφουμε με νερό με ένα πινέλο και τα πασπαλίζουμε με χοντρό αλάτι. Τα ψήνουμε δέκα λεπτά μέχρι να ροδίσουν (τα δικά μου χρειάστηκαν κανένα εικοσάλεπτο για να σφίξουν) Τα σερβίρουμε με το (μοναδικό) ντιπ αβοκάντο

                                                                           Ντιπ αβοκάντο
                                                                           (Για 4-6 άτομα)

                                                                2 μεγάλα, ώριμα αβοκάντο
                                                                      Χυμός από 1/2 λεμόνι
                                                             1/2 φλ.τσαγιού λιαστές ντομάτες
                                                                    1 ξερό κρεμμύδι τριμμένο
                                                          1/2 ματσάκι μαϊντανός ψιλοκομμένος
                                                                           3 κ.σ ελαιόλαδο
                                                                     1/2 κ.γ κύμινο σε σκόνη
                                                                   1/2 κ.γ πάπρικα σε σκόνη
                                                                              αλάτι, πιπέρι

Ε(χ)τέλεση
Κόβουμε τα αβοκάντο στη μέση, αφαιρούμε τα κουκούτσια και περιχύνουμε τη σάρκα τους με το χυμό λεμονιού. Πολτοποιούμε το 1 1/2 αβοκάντο στο μπλέντερ και κόβουμε το άλλο μισό σε κυβάκια. Σε ένα βαθύ σκέυος ανακατεύουμε τον πολτό του αβοκάντο με τα κυβάκια και προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά ανακατεύοντας καλά. Σερβίρουμε την κρέμα σε μπολ και συνοδεύουμε με τα (μοναδικά) κριτσίνια γραβιέρας.

Με περιμένει μια εβδομάδα με διπλές πρεμιέρες.
Θέλει ηρεμία, βαθειές αναπνοές και μπόλικες κριτσινωτές βούτες στο αβοκάντο μου! Γιαμ!

Ημέρα Καρδιάς/ Ημέρα Ελιάς με Μπατόν Σαλέ από Γραβιέρα και Ελιές

Η καρδιά είναι το σύμβολό μου.

Και χτες, 29 Σεπτεμβρη και μέρα των γενεθλίων μου, ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς.Χα!!!

Τη γιόρτασα ως Ημέρα Ελιάς, συμβαδίζοντας με την Ημέρα Καρδιάς, που συστήνει μεσογειακή διατροφή, άρα ελαιόλαδο, άρα ελιά!!!

Στο γενέθλιο δείπνο πρωτοστάτησαν τα ελιο-μεζεδάκια.

Πράσινες και μαύρες ελιές στη σαλάτα,  διάφορα πατέ ελιάς στα κρακεράκια, 

μπαλλίτσες ελιάς από τo laxtaristessyntages.blogspot.com/2013/09/mpalitses-me-elies-kai-parmezana.html, μεγάλη επιτυχία Χρυσαυγή μου, μόνο αυτά έμειναν να φωτογραφήσω,

και μια ακόμη μεγάλη επιτυχία, τα ΜΠΑΤΟΝ ΣΑΛΕ ΜΕ ΓΡΑΒΙΕΡΑ ΚΑΙ ΕΛΙΕΣ που βρήκα από το Στέλιο Παρλιάρο και είπα να τα δοκιμάσω.

Θα τα ξαναδοκιμάσω, και λέω να κάνετε κι εσείς το ίδιο.

ΜΠΑΤΟΝ ΣΑΛΕ ΜΕ ΓΡΑΒΙΕΡΑ ΚΑΙ ΕΛΙΕΣ

Για καμιά 30αριά κομμάτια 

250γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

125γρ. γραβιέρα τριμμένη

150γρ. βούτυρο αγελάδος

1 κουτάλι σούπας γάλα πλήρες

1/2 κουταλάκι γλυκού αλάτι χοντρό

10γρ. ζάχαρη

15γρ. κορν φλάουρ

στη μύτη από 1 κουταλάκι γλυκού ρίγανη ξερή

λίγο πιπέρι φρεσκοτριμμένο (προαιρετικά, αλλά εγώ έβαλα) 

300γρ. ελιές απύρηνες ψιλοκομμένες

Ε(χ)τέλεση

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170C/ 340F

Στρώνουμε με λαδόκολλα μια λαμαρίνα.

Ζυμώνουμε όλα τα υλικά εκτός από τις ελιές στο μίξερ, με το φτερό σε χαμηλή ταχύτητα (εγώ ζύμωσα στο χέρι). Όταν σχηματιστεί μια ομοιογενής ζύμη, προσθέτουμε τις ελιές. Με έναν πλάστη ανοίγουμε τη ζύμη σε φύλλο πάχους 3 χιλιοστά και με ένα πηρούνι τρυπάμε όλη την επιφάνεια. Κόβουμε σε τετράγωνα κομμάτι, τα μεταφέρουμε στη λαμαρίνα και ψήνουμε για 23-25 λεπτά (εγώ τα άφησα 3-4 λεπτά παραπάνω να κριτσανιστούν περισσότερο)

Ευτυχώς μου' μειναν 3-4 να ματσακονίσω το βράδυ που θα γυρίσω από τη δουλειά.

Η καρδιά μου θα τα ευχαριστηθεί και σήμερα κι ας γιόρταζε παγκοσμίως και επισήμως χτες.