Σοκολατόπιτα Με Αχλάδια Δια Χειρός Παρλιάρου/ Vegan Chocolate Pie with Pears

Δια χειρός Παρλιάρου, όπως λέμε δια χειρός Βαράγκη.

Που σημαίνει ότι αυτή η σοκολατόπιτα, πληροί (και όχι πληρ-εί, όπως μαθαίνω) τις απαραίτητες προδιαγραφές του κατασκευαστή στη σύλληψη και την κατασκευή:

• Αγάπη και μεράκι για το αντικείμενο
• Ατέλειωτη εμπειρία σε σχεδιασμό και τεχνική
• Επίγνωση των αναγκών του πελάτη 
• Προσαρμοστικότητα στις ανάγκες ενός ατόμου προκειμένου το αποτέλεσμα να ικανοποιεί τις προσδοκίες του
• Ποιοτικό σχεδιασμό και έμπνευση
• Πάντρεμα του κλασσικού και πατροπαράδοτου με τη γοητεία του μοντέρνου
• Αξιοποίηση επιστημονικών θεωριών  και ανάπτυξη της εφευρετικότητας 
• Ποιοτική κατασκευή 
• Συνεχή εξέλιξη της μεθόδου ως προς την προσωπική απόλαυση.
• Προσαρμοστικότητα σε οποιοδήποτε τόπο.Δηλαδή: Όπου γης και Παρλιάρος

Μετά τις προδιαγραφές του κατασκευαστή, προχωρώ στην υλοποίηση:

Νηστίσιμη Σοκολατόπιτα Με Αχλάδια

150γρ. ταχίνι

150γρ. ζάχαρη άχνη

100 γρ. κουβερούρα, 50-555% κακάο

100γρ. ρούμι ή κονιάκ

50γρ. χυμό πορτοκαλιού

150 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1/2 κουταλάκι μπέκιν πάουντερ

3 αχλάδια καθαρισμένα και κομμένα (εγώ είχα μόνο 1)

καστανή ζάχαρη για πασπάλισμα

λίγο λάδι και αλεύρι για την ταρτιέρα

Ε(χ)τέλεση

Λιώνουμε την κουβερτούρα σε μπεν μαρί (σε ανοξείδωτο μεταλλικό μπολ ή κατσαρόλα που έχουμε στερεώσει πάνω σε μια μισογεμάτη κατσαρόλα με νερό που βράζει).

Σε ένα μπολ ανακατεύουμε με μια σπάτουλα το ταχίνι με το ρούμι ή το κονιάκ, το χυμό πορτοκαλιού και τη ζάχαρη άχνη. Ενσωματώνουμε και τη λιωμένη κουβερτούρα και, τέλος, ρίχνουμε το αλεύρι και το μπέικιν πάουντερ και ανακατεύουμε καλά.

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180° C. Λαδώνουμε και αλευρώνουμε μια χαμηλή φόρμα για τάρτα διαμέτρου περίπου 22 εκ. ή και λίγο μεγαλύτερη και τη γεμίζουμε με το μείγμα. Απλώνουμε στην επιφάνεια τα τεμαχισμένα αχλάδια, τα πασπαλίζουμε με λίγη καστανή ζάχαρη και ψήνουμε για 20 - 30 λεπτά, ανάλογα με το μέγεθος της φόρμας.

Το γλυκό διατηρείται εκτός ψυγείου. Αν θέλουμε, μπορούμε να ζεστάνουμε ελαφρώς κάθε κομμάτι που πρόκειται να σερβίρουμε.

- Να πω ότι μοσχοβολάει; Είναι λίγο.

  Να πω ότι είναι αφράτη και λιώνει στο στόμα; Είναι λίγο.

  Να πω ότι η σοκολάτα δένει τρελλά με το ταχίνι και το αχλάδι; Είναι λίγο.

  Έτσι κι αλλιώς, τα πολλά λόγια είναι φτώχια!

  Κι η σοκολατόπιτα αυτή δε θέλει λόγια, φάγωμα θέλει !

* H ανάρτηση αυτή γράφτηκε χτες, πριν την τραγωδία με τις βόμβες στο μαραθώνιο της Βοστώνης. Σήμερα δεν ξέρω ποιον να επικαλεστώ: 
Το Θεό; 
Τη μοίρα; 
Τους ανθρώπους;

Θα πω μόνο: 
- Ο Θεός να βάλει το χέρι του και να μη μας αφήσει στη μοίρα μας, εμάς τους ανθρώπους!
Θα πω επίσης:
- Αμάν πια μ' εμάς τους ανθρώπους, που δεν έχουμε το Θεό μας, και δεν θα έχουμε ούτε στον ήλιο μοίρα σε λιγάκι!

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Vegan Chocolate Pie With Pears

Here is a vegan chocolate pie recipe by Stelios Parliaros. Which means that this pie, meets all the necessary manufacturer's specifications regarding the idea and the construction, which means

• Love and passion for the subject
• Years of experience on design and technique
• Knowledge of the customer's needs
• Adaptability to an individual's needs 
• Quality design and inspiration
• Combination of classical and traditional element with modern charm
• Use of scientific theories and development of ingenuity
• Continuous development of the method for personal enjoyment. 
• Adaptability to any place, meaning: you can enjoy it everywhere. 
• 

And after the manufacturer's specifications, here are the infos for making it true:
Vegan Chocolate Pie with Pears
150g. tahini (a vegan sesame seed paste)
150 g powder sugar (1 1/5 of a cup)
100 g. dark chocolatj 50-555% cocoa
100g. rum or brandy
50g. orange juice (1/4 of a cup)
150 g. flour, all-purpose (1 1/5 cup)
1/2 teaspoon baking powder
3 pears, peeled and chopped (I had only one)
Brown sugar for sprinkle
Oil and flour for greasing the tart pan

• 
• Instructions
• Melt the chocolate in a double boiler (a stainless steel bowl or pot we clinch over a saucepan half full of boiling water).In a bowl, stir with a spatula tahini with rum or brandy, orange juice and sugar. Add melted chocolate and the flour with baking powder and mix well.
• Preheat oven to 180 ° C. Grease and flour a low tart pan about 22 cm in diameter or slightly larger and fill with the mixture. Spread the surface with sliced ​​pears, sprinkle with a little brown sugar and bake for 20 to 30 minutes depending on the size of the form.
• Keep it outside the refrigerator. If you like, we can warm it slightly before you serve.
• 

May I say it smells beautiful?' It's not enough.
May I say it' s fluffy and melts in your mouth? It's not enough.
May I say that chocolate loves tahini and pear? It's not enough.
Anyway, we don't need to talk here, we need to taste.
And this pie tastes like heaven !!!

This post was ready before the tragedy with the explosions at Boston Marathon today.

Is it God? Is it fate?
What's going on with us, people?

Πρόβα τσουρεκιού/ Trying a tsoureki bread

Η πρόβα νυφικού είναι του Κουτσομύτη, η πρόβα τσουρεκιού είναι δική μου.

Και λέω πρόβα, γιατί απέχουμε 25 μέρες απ' το Πάσχα, κι εγώ σηκώθηκα να προβάρω το τσουρέκι μου. Και να σκεφτείς πως  δεν μ' αρέσουν καθόλου οι πρόβες. Ούτε στα ρούχα ούτε στο θέατρο. Προτιμώ το "let's go" και το "πάμε"!

Προβάροντας όμως σήμερα το τσουρέκι μου, σκέφτηκα πως  η ζωή είναι για πολύ κόσμο μια πρόβα. Πόσοι δεν ζούνε σαν να δοκιμάζουνε λίγο λίγο και απέξω τη ζωή, λίγο περαστικά, λίγο στο "αύριο", περιμένοντας να χτυπήσει κάποιος άλλος την κλακέτα και να πει:"Action" !


Αν είναι έτσι , τότε ας κάτσουμε να μελετήσουμε για να προβάρουμε σωστά. Γιατί πρόβα χωρίς μελέτη, και ρόλος χωρίς μέθοδο, δεν υπάρχει. 

Ιδού λοιπόν (προσαρμοσμένες από το βιβλίο "Ακρόαση" του Μάϊκλ Σάρτλεφ)
12 αρχές γι' αυτόν που θέλει να κερδίσει Όσκαρ στη ζωή του:

1. Παίξτε την αγάπη σε ό,τι κάνετε. Αυτή είναι η κινητήριος δύναμη!

2. Μην επαναπαύεστε  σε τίποτε λιγότερο απ' τα πιο μεγάλα σας όνειρα!

3. Χρησιμοποιείτε τη φαντασία σας.

4. Να βρίσκετε το χιούμορ ακόμα και στις πιο σοβαρές καταστάσεις. Με το χιούμορ, τις χειρίζεστε καλύτερα. Αν δεν το βρείτε, βάλτε λίγο δικό σας.

5. Να ψάχνετε για τα αντίθετα. Η ζωή είναι γεμάτη απ' αυτά. Οι άνθρωποι είναι γεμάτοι αντιθέσεις. Εκεί που υπάρχει αγάπη, υπάρχει και μίσος. Εκεί που υπάρχει δημιουργικότητα, υπάρχει και αυτοκαταστροφή.

6. Να κάνετε κάθε μέρα καινούριες ανακαλύψεις για τον εαυτό σας, για τους άλλους, για τις καταστάσεις που ζείτε.

7. Να κατανοείτε πως η επικοινωνία είναι πάντα ένα παιχνίδι "δούναι και λαβείν".

8. Να κάνετε σημαντική κάθε στιγμή της ζωής σας. 

9. Κοιτάξτε τα γεγονότα που σας συμβαίνουν. Μελετείστε τα, σκάψτε καμιά φορά να τα ανακαλύψετε ή απλώς να τα θυμηθείτε .

10. "Ακούτε" πώς αισθάνεστε όταν είστε μ' έναν συγκεκριμένο άνθρωπο ή  σ' ένα συγκεκριμένο μέρος.

11. Δείτε ποιο ρόλο παίζετε απέναντι στους γονείς, τους δασκάλους, τους φίλους σας. Γιατί όλοι παίζετε ένα ρόλο.

12. Και να θυμάστε πως ποτέ δεν μπορείτε να καταλάβετε εντελώς τους άλλους. Όπως ποτέ δεν μπορείτε να καταλάβετε εντελώς τον εαυτό σας. Η ζωή είναι γεμάτη μυστικά. 

Τα τσουρέκια που πρόβαρα σήμερα "τα' κλεψα" απ' τη Τζενούλα 

(http://my-kitchen-diary.blogspot.com/2012/04/greek-easter-bread.html) αλλά στη μισή δόση.

Πρόβα τσουρεκιών

6 κρόκους αυγών
6 ασπράδια
2,5 φλυτζάνια ζάχαρη
1/2 λίτρο γάλα
114 γραμμάρια βούτυρο
15 γραμμάρια ξερή μαγιά 
1/2 κουταλάκι μαχλέπι κοπανισμένο ( ή μαστίχα)
Ξύσμα και χυμό από ένα πορτοκάλι
1,5 κιλό αλεύρι 

Όλα τα υλικά πρέπει να βρίσκονται σε θερμοκρασία δωματίου.

Ε(χ)τέλεση
Διέλυσα τη μαγιά σε λίγο χλιαρό γάλα μαζί με μια κουταλιά αλεύρι.
Την άφησα, σκεπασμένη με πετσέτα να φουσκώσει μισή ωρίτσα.

Χώρισα κρόκους από ασπράδια, χτύπησα τα ασπράδια μαρέγκα.
Σε άλλο μπωλ χτύπησα γάλα, ζάχαρη, μαχλέπι, χυμό και ξύσμα πορτοκάλι.
Ύστερα πρόσθεσα τη φουσκωμένη μαγιά, το αλεύρι και μετά σιγά σιγά έριχνα λίγο λίγο το λιωμένο βούτυρο και το δίπλωνα στη ζύμη μέχρι να το πάρει όλο.
Σκέπασα τη ζύμη με πετσέτα και κουβέρτα και την άφησα να φουσκώσει καμιά ωρίτσα.
Ξαναζύμωσα, χώρισα σε κομμάτια, έπλασα τέσσερα τσουρεκάκια, τα έβαλα σε ταψί με λαδόκολλα, σκέπασα πάλι με πετσέτα  και κουβέρτα να πάρουν δεύτερο φούσκωμα.

Ζέστανα το φούρνο στους 200C/ άλειψα τα τσουρεκάκια με χτυπημένο αυγό και γάλα , πασπάλισα με αμύγδαλο ή σουσάμι και έψησα για μισή ωρίτσα περίπου μέχρι να πάρουν χρυσό καφέ χρώμα.

Κι επειδή σήμερα είναι μέρα πρόβας, λέω να προβάρω να γράψω (για πρώτη φορά) και στα αγγλικά. Έτσι και θα εξασκούμαι στη γλώσσα και θα "μιλώ" με περισσότερα παιδάκια.

Ποιος κέρδισε το Όσκαρ ζωής σήμερα;

Trying a tsoureki bread

"Fitting of the wedding dress" was a TV series directed by Kostas Koutsomitis, 

"Rehearsing a tsoureki bread" is directed by me.

I am calling it a rehearsal because we are 25 days before Easter, but I decided to try a new recipe. And , guess what: I don't like "trying", "fitting" and "rehearsing" at all. Neither for clothes or for a show.

Instead of  the word "trying" I prefer "let's go" and "action"!

But as I was "rehearsing" a tsoureki bread this morning, I was thinking that even life herself is a rehearsal for so many people. So many people live their lives hesitantly, like tourists, waiting for someone else to call for "Action"! 

 If it is like this, then we have to study before the rehearsal.

Because  you need a technique, you need a method to be a good actor.


Here are the 12 (adjusted for life) guideposts from the book "Audition" by Michael Shurtleff 
For the one who'll get an Oscar for Life!

1. Play love in everything you do. Love is the chief propellant in human beings.

2. Never settle for anything less than your biggest dream.

3. Use your imagination.

4. Find humor even in the most serious situations. It helps you cope .

If you don't find it, put some. 

5. Seek for opposites. Life is full of them. In all humans opposites exist. In all of us there is love & hate, creativity & self destructive.

6. Make discoveries about yourself, the others, the situations.

7. Understand that communication is always a game of giving and receiving.

8. Make important every single moment of your life.

9. Look at the events obvious or obscure in your life. Study them, look deeper to discover them or just remember them.

10. Listen how you feel when you are with a specific person, or at a specific place.

11. What role do you play with your parents, teachers, friends? Everybody uses role playing  in everyday life.

12. And remember that we can never completely know others. We never completely know ourselves. Life is full of mystery and secrets

The tsoureki bread I tried today "is stolen" from Jennoula's recipe

(http://my-kitchen-diary.blogspot.com/2012/04/greek-easter-bread.html) for half dose.

Jennoula's Tsoureki Bread

6 yolks

6 egg whites

2,5 cups of white sugar

1/2 lt milk (room temperature)

114 gr (1 stick) unsalted butter

15 gr. dry yeast 

From 1 orange the juice and zest

2,2 pounds white flour

All the ingredients have to be in room temperature.

Instructions

I dissolved the yeast in half cup of lukewarm milk and I added  one table spoon of flour.

I covered with a towel and a blanket and let it in a warm place until doubled.

I separated  yolks from egg whites and beat them until foamy.

In another bowl, I combined milk, sugar, orange juice , zest and mahlab (aromatic spice).

I added the yeast mixture and then the flour. 

Last, I mixed the butter, little but little, folding it in the dough.

I covered the dough with a towel and a blanket and let it for at least an hour.

After an hour I kneaded it again, and then divided it to four pieces. I divided each piece in three and I made braids.

For each loaf I braid three pieces together. I placed the loaves onto two sheet pans lined with parchment paper, covered again and let them for an hour or so.

I preheated the oven to 400F and brushed the loaves with an egg- milk wash.

I spread some almonds on the top and baked for about half an hour, until they had a deep golden brown color.  

Since today is a day for rehearsals, I am trying to write in English for the first time.

This way I'll practice my English and I'll communicate with even more friends out there.

Who won the Oscar for Life today?

Η κανέλα λέει πάντα "ναι"

"Η λέξη «γαστρονόμος» κρύβει μέσα της τη λέξη «αστρονόμος». 

       Έτσι, κάθε μπαχαρικό συνδέεται μ' έναν πλανήτη. Η κανέλα έχει να κάνει με την Αφροδίτη."

      

       "Η Αφροδίτη ήταν η πιο όμορφη γυναίκα. Γι’ αυτό και η κανέλα είναι και γλυκειά και πικρή όπως όλες οι γυναίκες."

       "Η κανέλα φέρνει κοντά τους ανθρώπους. Τους κάνει και κοιτάζονται στα μάτια.  
Άμα θέλεις να πεις «ναι» σ' έναν άνθρωπο, κανέλα να βάζεις."
(Από την ταινία "Πολίτικη Κουζίνα")

Biscotti με ΚΑΝΕΛΑ, τζίντζερ, μέλι και ξύσμα πορτοκαλιού
(Επηρεασμένα από συνταγή της Αθηνάς/ Sugarbuzz)

3 κούπες αλεύρι (περίπου)
1 και 1/2 κουταλάκι baking powder
2 κουταλάκια ΚΑΝΕΛΑ
1 (σχεδόν) κουταλάκι  τζίντζερ
Λίγο αλάτι (που μπορείτε να παραλείψετε αν βάλετε αλατισμένους ξηρούς καρπούς)
80 γρ. βούτυρο μαλακωμένο
3/4 της κούπας ζάχαρη
2 αυγά
Ξύσμα ενός πορτοκαλιού
2 κουτάλια (σούπας) μέλι
1 φλυτζάνι φυστίκια αιγίνης ανάλατα

Ε(χ)τέλεση
Ανάβουμε το φούρνο στους 170C/ 340 F. Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη. Προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά και συνεχίζουμε το χτύπημα. Σειρά έχουν το μέλι, το ξύσμα και τα μπαχαρικά, ΚΑΝΕΛΑ και τζίντζερ. Ακουλουθεί το αλεύρι με το μπέκιν και το αλάτι, και στο τέλος βουτάνε μέσα τα φυστίκια αιγίνης. Πλάθουμε σε μεγάλο μπαστούνι, το πλαταίνουμε και το ψήνουμε στη λαμαρίνα τη στρωμένη με αντικολλητικό χαρτί για περίπου 25 λεπτά. Το βγάζουμε, το αφήνουμε κανένα δεκάλεπτο να κρυώσει και με μυτερό μαχαιράκι κόβουμε φέτες, τις ξαπλώνουμε και τις ψήνουμε 8-9 λεπτά από κάθε πλευρά.

Τα μυρίζουμε,
περιμένουμε ,
λέμε ΝΑΙ,
μετά τα τρώμε,
και χωρίς να περιμένουμε,
νεύουμε σε μια κατάφωρη κατάφαση ηδονής κι ευδαιμονίας.
Ε, ΝΑΙ!!!

  

Ελληνικά κρασοκούλουρα με λάδι

«Ρε παιδιά, μήπως έχω μεγαλώσει; Τι’ναι αυτά;

Ακούω πλοία και δακρύζω, βλέπω μπαλκόνια και βουρκώνω, τι έγινε;»

(Σπύρος Παπαδόπουλος -Στην υγειά μας-)

Τι έγινε ρε Σπύρο και μ’ έπιασε και μένα αυτή η ξαφνική συγκίνηση στη θύμηση της Ελλάδας;

*“Yes” είπε στο θυροτηλέφωνο  ο μάστορας απ’ το Εκουαδόρ  που ήρθε να μου βάψει την πόρτα,  εγώ άκουσα «γεια σου» και πετάχτηκα ν’ ανοίξω στον Έλληνα. 

Υπάρχει  Έλληνας Gabriel στη Νέα Υόρκη;

 *Μασούλαγα στο περβάζι της κουζίνας την τελευταία  φυλαγμένη νερατζόπιτα –πεσκέσι των Χριστουγέννων- κι  αγνάντευα συγκινημένη έξω απ’ το παραθύρι μου νησιώτικους μπαξέδες με νεράτζια και λεμονιές.

Φυτρώνουν νερατζιές στο Jackson Heights;

*Άκουγα τη Μελίνα να τραγουδάει «Είμαι Ρωμιά» και μου’ρχότανε να βγω στους δρόμους με τη γαλανόλευκη .

Έβγαλα εγώ σε καμιά εθνική επέτειο τη γαλανόλευκη στο μπαλκόνι για να την τυλιχτώ και τώρα στο ξεκούδουνο;

Τι έγινε τώρα κι ο ελληνικός ήλιος μού γελάει πιο γαλανός, η ελληνική καρδιά μού ακούγεται να χτυπάει πιο θαραλλέα, τα ελληνικά καλούδια μού μυρίζουνε αγνό παρθένο ελαιόλαδο;

Ποια ξεχασμένη άνοιξη μού ξύπνησε το νόστο για την πατρίδα με τα περβόλια, τα μποστάνια,τις  ακρογιαλιές και τα χρώματα, ενώ εδώ δε λέει να βγει το έαρ απ’ το λήθαργο, μέσα σε τόσους τόνους γκρίζο, χιόνι και μπετόν που το’χουνε πλακώσει;

Ελληνικά κρασοκούλουρα με λάδι

της Ελληνίδας Εύης Βουτσινά

1 κρασοπότηρο ελαιόλαδο

1 κρασοπότηρο κρασί λευκό ή κόκκινο (εγώ έβαλα κόκκινο)

1 κρασοπότηρο ζάχαρη

½ κρασοπότηρο σουσάμι

1 ½ κουταλάκι γλυκού μπέκιν

Αλεύρι όσο χρειαστεί (Γύρω στα 600 γραμμάρια)

Βάζουμε σε λεκάνη το κρασί, το λάδι και τη ζάχαρη και τα δουλεύουμε λίγο να διαλυθεί η ζάχαρη. Προσθέτουμε το σουσάμι, το μπέκιν και λίγο λίγο το αλεύρι. Ζυμώνουμε και προσέχουμε να μη βάλουμε περισότερο αλεύρι απ’ όσο χρειάζεται. Μόλις μπορούμε να τα πλάσουμε και δεν κολλούν στα χέρια, είναι εντάξει. Αφήνουμε τη ζύμη μισή ωρίτσα να ησυχάσει και μετά πλάθουμε τα κουλουράκια.

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου. Στρώνουμε λαδόχαρτο και απλώνουμε τα κουλουράκια. Ψήνουμε γύρω στα 20-25 λεπτά .

Στην υγειά μας ρε παιδιά!!!

Τι μπακαλιαρόπιτα είναι αυτή, Βαγγελίστρα μου!!!

Βαγγέληδες και Βαγγελίτσες, χρόνια σας πολλά!
Μέρα που'ναι, για ρίξτε μια ματιά παρακάτω!!!

"Αχ, Βαγγελίστρα μου!!!"
Θανάσης Βέγγος στον "Τσαρλατάνο"
http://www.youtube.com/watch?v=yQu4znNc3z0

"Ένα νερό κυρα Βαγγελιώ, ένα νερό κρύο νερό!"
 Το Λύκειο Εληνίδων στο Ηρώδειο
http://www.youtube.com/watch?v=BB8Qdv_ToJI

"Βαγγέλη άνοιξε, Βαγγέλη κλείσε"
Χρόνης Εξαρχάκος  στην ταινία "Μια Ελληνίδα στο χαρέμι"
http://www.youtube.com/watch?v=MIkZg0Egw54

 Και, μέρα που'ναι, πιάστε κι ένα πιάτο να σας βάλω απ' το παρακάτω:

Ανοιχτή μπακαλιαρόπιτα
(Νηστίσιμη, να μην τα ξαναλέμε)

1 πακέτο χωριάτικα φύλλα (μοσχοβολούν χωριό και λαδώνονται επιμελώς)
1/2 κιλό μπακαλιάρο παστό (ξαλμυρίζεται επιμελώς  και βράζεται για λίγο)
Σχεδόν 1 κουτάκι μπύρα (ξανθίζουσα κι αφρίζουσα)
3/4 φλυτζανιού ρύζι (βράζεται κανονικά και με επιμέλεια)
3-4 φρέσκα κρεμμυδάκια (ψιλοκόβονται με αγάπη)
Πιπέρι (φρεσκοαλέθεται)
Άνηθο και μαϊντανό (μαζεύονται από μπαξέ)

Ε(χ)τέλεση
Ξαλμυρίζουμε το μπακαλιάρο ένα 24ωρο βουτώντας τον σε μπόλικο νερό που το αλλάζουμε 5-6 φορές.Στη συνέχεια τον βράζουμε σε κανά δυο φλυτζάνια νερό για 3-4 λεπτά, τον σουρώνουμε, τον στίβουμε, τον μαδάμε. Βράζουμε το ρυζάκι και το ρίχνουμε κι αυτό στο μπωλ του μπακαλιάρου, μαζί με τη μπύρα, τα κρεμυδάκια, τα μυρωδικά και το πιπεράκι μας.

Λαδώνουμε τον πάτο (με συγχωρείτε για την έκφραση) ενός στρογγυλού ταψιού, απλώνουμε τα χωριάτικα φύλλα που επίσης αλείφουμε με λίγο λαδάκι ένα ένα χωριστά, και ρίχνουμε μέσα την πολύτιμή μας γέμιση. Διπλώνουμε τα φύλλα της πίτα που περισσεύουν, τα αλείφουμε με  λίγο λάδι, (μας ξεφεύγει λιγο και πάνω στη γέμιση) και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180C/ 350F για 45 λεπτά περίπου.

Πίνουμε με ρετσίνα, ή αν δε θέλουμε να τα ανακατέψουμε, με την υπόλοιπη μπύρα απ' το κουτάκι.

* Οι μη νηστεύοντες ας βάλουν 2 αυγά αντί για μπύρα στη γέμιση , κι ας περιχύσουν την πίτα πριν την ψήσουνε, χτυπώντας 3-4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο με 1 αυγό και 2 κουταλιές της σούπας γάλα.

Καλοφάγωτη και του χρόνου καλύτερα, Βαγγελίστρα μου!!!

Μια πραγματική μελιτζανόπιτα της νηστείας

Σαν παιδί, δεν ήμουνα καθόλου εξοικειωμένη με την πραγματικότητα.
Tόσο δεν μ' άρεσε η πραγματικότητα, που βρήκα βολικότερο να εφεύρω μιαν άλλη πραγματικότητα. Δημιούργησα τη δική μου γη, της έδωσα το όνομα "Γυψαλιντού", την κύκλωσα από θάλασσα , κι έβαλα μέσα να ζει το δελφίνι μου, ο Lido. Ούσα μεγάλη, κατάλαβα πως έφερα από γεννησιμιού τον Lido πάνω μου, τον κουβαλούσα στο όνομά μου, Tompou-lido-u, αλλά τότε, ως παιδί, δεν καταλάβαινα τέτοια πράγματα. Χώρες , δελφίνια κι ονόματα γεννιόνταν από μόνα τους στη φαντασία μου. Και πού μ' έχανες, πού μ' έβρισκες, όργωνα τις θάλασσες καβάλα στο Lido,  και βουτούσα στα νερά. Η ζωή στη Γυψαλιντού ήταν παιχνίδι, εκεί δεν είχα ανάγκη να ντυθώ, να φάω, να πληρώσω ενοίκιο. Είχα πολύ ήλιο, απέραντη αμμουδιά και παρέα. Δεν ξέρω αν ποτέ εξοικειώθηκα με την εδώ πραγματικότητα, παρόλο που σουλατσάρω σ' αυτήν τόσα χρόνια. Εδώ πάντως έμαθα, κι ακόμα μαθαίνω, να μαγειρεύω γιατί πεινάω, να δουλεύω γιατί πληρώνω ενοίκιο, και να ντύνομαι γιατί είτε κρυώνω, είτε ντρέπομαι να περπατώ γυμνή.  Απ' αυτή την πραγματικότητα παίρνω ένα ρεαλιστικό κομμάτι μελιτζανόπιτα και πάω να ξαπλώσω στη Γυψαλιντού να το φάω. Μπορεί να δώσω και στο Lido να δοκιμάσει.

Μελιτζανόπιτα της νηστείας

Χωριάτικα φύλλα λαδωμένα
4 μελιτζάνες όχι πολύ μεγάλες κομμένες σε κυβάκια
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
250 γρ. τραχανά
2 κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο καρύδι
Λίγο μαϊντανό
Αλάτι, πιπέρι, λάδι, σουσάμι

Ε(χ)τέλεση
Έριξα τρία τέσσερα κουτάλια λάδι σε μια κατσαρολίτσα , το ζέστανα και σώταρα ίσα ίσα το κρεμμύδι. Έριξα στη συνέχεια τις μελιτζάνες και τις άφησα κι αυτές να μαλακώσουν 2-3 λεπτά. Στη συνέχεια έριξα μισό ποτήρι ζεστό νερο και τα άφησα να σιγοβράσουν 4 λεπτά. Τράβηξα απ' τη φωτιά, άφησα λίγο να κρυώσουν και έριξα μέσα τον τραχανά, το ψιλοκομμένο καρύδι, το μαϊντανό, αλάτι και πιπέρι. Λάδωσα ένα στρογγυλό ταψί και έστρωσα μέσα 4 φύλλα χωριάτικα, όχι πολύ χοντρά να περισσευουν απ' το ταψί. Τα ξαναπέρασα λίγο λαδάκι μ' ένα πινέλο και στη άδειασα μέσα το μείγμα με τις μελιτζάνες. Έστρωσα από πάνω άλλα 4 χωριάτικα φύλλα, δίπλωσα τις άκρες των φύλλων που περίσσευαν προς τα μέσα. Χάραξα ελαφρά μ' ένα πινέλο, ξαναλάδωσα με ένα πινέλο, πασπάλισα με σουσαμάκι και έψησα για 45-50 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο.

*Οι μη νηστεύοντες βάλτε 1 κιλό φέτα αντί για τραχανά και 2 αυγά.

Θ' αφήσω το ταψί στον πάγκο. Μπείτε όσο λείπω, και πάρτε ένα κομματάκι.

Κέηκ με μύρτιλα και ινδοκάρυδο για τους νηστεύοντες και για μένα

Τι κάνεις όταν νυστάζεις, νηστεύεις, και δε συγκεντρώνεσαι να διαβάσεις κανένα θεατρικό να θρέψεις το δημιουργικό σου κομμάτι; Αναλόγως το όνομα. Αν σε λένε Μάρθα, σηκώνεσαι μές στη νύχτα και τη νύστα και φτιάχνεις ένα νηστίσιμο κέηκ με μύρτιλα και ινδοκάρυδο, να θρέψεις το σωματικό σου κομμάτι. Αφήνεις το πνεύμα να ξεκουράζεται και αφήνεσαι να νταντέψεις το σώμα, που' χει πάρει την εντολή "σαρανταήμερη νηστεία" και διαμαρτύρεται νυσταλέα και με ασυγκεντρωσιά.

Σιγα ρε σώμα! Τι θα γίνει δηλαδή αν χάσεις λίγες μέρες τις τοξίνες;
Τι θα πάθεις αν κρατήσεις σαράντα μέρες αποχή από βούτυρα κι αυγά; Μην ανησυχείς και θα φροντίσω εγώ να μη σου λείψει τίποτε στη γεύση, θα σε νταχτιρίσω με σαλάτες, φρούτα και θαλασσινά και θα δεις τι ωραία θα περάσεις. Μη φοβάσαι, σώμα, θα' χει και γλυκά το σαρανταήμερο, ωραία γλυκά, λαχταριστά, δε θα σου κάνω γυμνάσια στέρησης, μόνο λίγη αποτοξίνωση απ' την εξάρτηση θα κάνουμε, έτσι για να νιώθουμε πιο ελεύθεροι από τις προσκολλήσεις.

Κέηκ νηστίσιμο με μύρτιλα και νιφάδες ινδοκάρυδου

Για το κέηκ
1 κι 1/3 φλυτζάνι ζάχαρη
2/3 φλυτζανιού καλαμποκέλαιο
380 γρ. γάλα καρύδας
1/4 φλυτζάνι χυμό πορτοκάλι
2,5 κουταλάκια εκχύλισμα βανίλιας
3 φλυτζάνια αλεύρι
2 κουταλάκια μαγειρική σόδα
Λίγο αλάτι
1 και 1/2 φλυτζάνι μύρτιλα
1 και 1/2 φλυτζάνι νιφάδες ινδοκάρυδου


Frosting
3 κούπες ζάχαρη άχνη
2/3 κούπας λάδι καρύδας
Λίγο αλάτι


Ε(χ)τέλεση
Χτυπάμε μαζί τη ζάχαρη, το γάλα καρύδας, το χυμό πορτοκαλιού και τη βανίλια.
ύστερα προσθέτουμε λίγο λίγο το αλεύρι και τη σόδα. Στο τελος διπλώνουμε στο μείγμα τα μύρτιλα και το ινδοκάρυδο και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο 180 C/ 350 F για 50-55 λεπτά.

Ξεφορμάρουμε και αφήνουμε να κρυώσει πριν στρώσουμε από πάνω το frosting, που πολύ απλά το ετοιμάζουμε χτυπώντας όλα τα υλικά μαζί να αφρίσουν και να πήξουν.
Στολίζουμε με ό,τι μύρτιλα έχουμε φροντίσει να φυλάξουμε.
Και τρώμε για σαράντα μέρες αυτό κι άλλα τόσα.

Από άλλη διάσκεψη κορυφής με μύρτιλα.
Αλλά μπορεί το άνωθεν νηστίσιμο να αποτελέσει μια χαρά τη βάση για τέτοια και άλλα παρόμοια μεγαλουργήματα!!!